BUPS VAN NOTODONTA ZIGZAG. 217 



In de boven aangehaalde nalezing op zijne bijdrage in de Zoolo- 

 gische Jahrbücher voor 1889 (mede door mij geciteerd) dan , brengt 

 genoemde schrijver de door hem onderzochte halsklieren tot de 

 volgende vier groepen : 



1ste groep. De bnikklier is zeer kort en ongedeeld; overal 

 met eene tralievormige bekleeding. 



Als voorbeeld van dergelijke inrichting wordt dan de halsklier 

 bij de rups van Vanessa Io L. genoemd. 



2de groep. De klier is langer dan bij Vanessa, maar nog 

 ongedeeld. Een naar buiten uitstolpbaar gedeelte is van eene vocht- 

 afscheidende afdeeling te onderscheiden. In de rust is het lange 

 buisvormige orgaan tweemaal gebogen of geknikt. 



Eene bewerktuiging van deze ontwikkeling vertoont b. v. de 

 rups van Plusia Gamma L. 



3de groep. Hoewel het apparaat hier op dezelfde sport staat 

 als dat van groep 2, en dus slechts twee afdeelingen zijn te onder- 

 scheiden , waarvan de eene kan worden uitgestoken , bezit het 

 andere inwendige deel eene eigenaardige plasma-structuur en is het 

 aan de binnenzijde bekleed met eene behaarde opperhuid. 



Deze groep wordt vertegenwoordigd door de rups van Hijpo- 

 nomeuta Evonymxllus L. 



4de groep. Het organisme heeft hier de grootste, tot 

 dusver waargenomen ontwikkeling bereikt. Er is namelijk een 

 afzonderlijke middenzak aanwezig, die in vorm afwijkt van de buis 

 en nabij zijne uitmonding twee, elk weder gedeelde, uitstolpbai'e 

 zijlobben heeft. De binnenwand van deze aanhangsels is bezet 

 met tamelijk lange borstelharen. Het geheel bestaat hier alzoo uit 

 vijf deelen , namelijk één klierzak met beiderzijds twee buisjes 

 of hoorntjes. 



De rups van Harpyia Vinuia L. dient tot voorbeeld van derge- 

 lijke bewerktuiging. 



In hoever nu deze indeeling houdbaar en volledig is te achten , 

 kan, zooals ik boven reeds zeide, slechts blijken bij nadere en 

 wel zeer uitgebreide waarnemingen. Voorshands inmiddels biedt de 

 Tijdschr. v. Entom. XXXVII. 14 



