Y E K s T- A o. TX 



dnideljiko foto's en zakelijke besclirijvingen van bovengenoemde 

 monografie. 



Üo heer Warnsinck laat als curiositeit rondgaan een 

 dertiental knoopen, waarin verschillende inlandsche insecten 

 in gedroogden toestand als versiering zijn aangebracht, en die 

 zich aan eene jas uit 1800 van een suikerrafiïnadeur uit 

 Amsterdam hebben bevonden. 



De heer Kempers vraagt nogmaals de aandacht voor zijne 

 studie der kevervleugels. Hij wil namelijk voor een paar 

 onderorden eens nagaan, lioe een adersysteem zich vervormd 

 heeft, en hoe zich 'dat langzamerhand, langs lijnen van gelei- 

 delijkheid, heeft kunnen toedragen. 



Duidelijkheidshalve worden de aderen door hem op de Redteu- 

 bachersche wijze met oneven Romeinsche cijfers aangeduid ; 

 uit een praktisch oogpunt verdiesit het voorkeur van ci.jfers 

 gebruik te maken in plaats van namen, die door de verschil- 

 lende auteurs telkens weder veranderd worden. 



Om een aanvang te maken, neemt hij de orde der Phyto- 

 phagen, waartoe behooi'en de Cerambycidae; Chrysomelidae en 

 Bruchidae. Als punt van uitgang wordt genomen een vleugel, 

 waarvan de beschrijving overeenkomt juet DamUus fnhndus. 



Ader Vil bestaat hier uit drie takken a, b en c. Als a nu 

 de tak is, die het dichtst bij a'ler V gelegen is, dan zijn a 

 en h met elkaar verbonden en c met de ader zelf boven de 

 vereeniging van a met !>. Ader IX splitst zich op •/.; der 

 lengte in twee takken, die zich op ~7s der lengte weder tot 

 een tak vereenigen en daardoor insluiten het zoogenaarail wig- 

 vormige veld. Dat wio-vormig-e veld is door eene dwarsader 

 verbonden met Vile. Ader XI is eveneens tweeledig. 



Nu kan het zijn, dat dat wigvormige veld bestaan blijft en 

 dat ader VII wijzigingen ondergaat, maar het kan ook zijn 

 dat het wigvormige veld zeer klein wordt en geheel verdwijnt 

 en dat ader Vil diezelfde wijzigingen ondergaat als zooeven. 



