V E H S L A (!. XXI T[ 



DiantIlOi'cla allnmacnla Borkh. met de levende pop. 



Deze vlinder is het eerst als inlandsch vermeld in de »Bouw- 

 stoffen«, waarin wordt medegedeeld, dat hij door Admiraal 

 VerHuell was gevangen \n] Vorden. Later werd liij door 

 Dr. Henri W. de Uraaf bij Wassenaar in eenige exemplaren 

 tegen rasterwerk bevonden. 



De vlinder is als zoodanig door Spr. nog niet in de vrije 

 natuur aangetroffen. De rups vond Spr. voor het eerst in 1902 

 in drie exemplaren op de voedselplant : Silene imtans L. De 

 laatste twee zomers gelulxte het hem den vlinder in grooter 

 aantal te kweeken uit de rups en — hoewel hij de eieren nog 

 niet gezien heeft — ongetwijfeld ook ab ovo. En daar het 

 kweeken van dit fraaie dier, in aantal, gemakkelijk is, is het 

 misschien niet ondienstig, er hier iets van te zeggen. 



Van Diantiioecia cucubali Fuessl. is het bekend, dat het wijfje 

 hare eieren legt op de bloemen van de voedselplant der rups. 

 Spr. vond ze tot heden slechts op twee Sileneeën, nl. op Silene 

 irißata Sm. buiten op de kelk en op de kroon, en op Lychnis 

 Flos cuculi L. vaak juist op de middennerf van een bloem- 

 kroonblad. Bijna zeker is het, dat ook Dianthoecia alhiniacnla 

 hare eieren op of in de bloemen afzet. Nu is Silene mitans 

 in de duinen op vele plaatsen te vinden. Staan de planten in 

 vollen bloei, dan heeft men slechts een flinken bouquet er van 

 voorzichtig mede naar huis te nemen. Daar plaatst men de 

 bloemen — om het beschimmelen te voorkomen niet al te 

 dicht opeengepakt — in een glas water, dat dagelijks ververscht 

 wordt. Na korter of langer tijd ontdekt men nu, scherp toe- 

 ziende, langs de takken of op de kelken de zeer met deze 

 laatste in kleur overeenstemmende jonge rupsjes van i>ia«^Aoma 

 alhimacula. Ze zijn lichter of donkerder grijs, welke kleur 

 aanvankelijk naar het groene, later iets naar het blauwgrijze 

 zweemt, met eeue tamelijk heldere grijswitte zijlijn. Deukelyk 

 met het geel worden der zaaddoozen, gaat de kleur der rnps 

 over in eeue meestal vrij licht bruinachtig gele, waarbij de rug 



