XXXVI V E 11 s L À G. 



p. 202). Al moge de wesp nu eenige jaren vroeger, toevallig 

 op els zittend, door Hartig gevonden zijn, de werkelijke »autor«, 

 de beschrjiver der levensgeschiedenis van het dier, waarop de 

 naam alnivora volstrekt niet toepasselijk is, blijft van Vollenhoven 

 toch. Spr. laat de afbeelding van P. aquilegiae rondgaan, en 

 houdt zich aanbevolen voor toezending van akelei-larven, welke 

 vroeger in Gelderland o. a. bij Renkum gevonden zijn. Ook 

 door Kaltenbach (Pflanzenfeinde p. 13) werden zij op dezelfde 

 plant aangetroffen bij het station te Maastricht en in het 

 park te Brühl. 



In verband met het bovenstaande en naar aanleiding van 

 de zooeven hier ter vergadering door de Heeren Everts en 

 Veth uitgesproken afkeuring over de steeds meer veld win- 

 nende en dikwijls onnoodige verandering van geslachts- en 

 soortnamen der insecten, geeft de heer van Rossum te kennen, 

 dat hij zich volkomen met hunne zienswijze vereenigt. Door 

 het voortdurend uitdenken van nieuwe of het aanhoudend 

 zoeken naar oude namen wordt de entomologie in vele gevallen 

 niet gebaat. Reeds lang is trouwens op dit euvel gewezen ; 

 Spreker heeft hier bijv. eene aflevering van »The entomologist's 

 Annual« waar het in krasse termen gelaakt wordt. Aldaar 

 leest men als motto op het titelblad van den jaargang 1869 

 deze woorden van Walsh : 



»To my mind, the Naturalist who rakes up out of the dust 

 of old libraries some long-forgotten name, and demands that 

 it shall take the place of a name of universal acceptance, 

 ought to be indicted before the High Court of Science as a 

 public nuisance, and on conviction, sent to a Scientific Peni- 

 tentiary and fed there for the whole remainding terra of his 

 scientific life upon a diet of chinch-bugs {icantseii) and 

 formic acid.« 



Ook wijst Spreker op de belangrijke discussies, welke over 

 dit onderwerp gevoerd werden op de vergadering der Ned. 

 Ent. Ver. van 13 Januari 1889 te Leiden (T. v. E. Deel 32 



