Lvi Verslag. 



De heer Schmitz deelt betreffende Drilus flavescens Fourcr. 

 het volgende mede : 



Het aantal mannetjes, dat in de omstreken van Maastricht 

 gevonden werd, deed reeds vermoeden, dat ook de wijfjes en 

 de larven van Drilus flavescens aldaar niet zeldzaam konden 

 zijn. Het is Spr. nu gebleken, dat zij inderdaad betrekkelijk 

 veel voorkomen, ja men kan zonder overdrijving zeggen, dat 

 op eenige plaatsen ten zuiden van Maastricht, b.v. te St. Pieter 

 en te Oud-Vroenhoven, een derde van alle ^eZz>-slakken (althans 

 van Helix nemoralis L. en H. hortensis Müll.) den vraatzuchtigen 

 Drilus -\a.rven ten prooi wordt. Daarmede is natuurlijk niet 

 gezegd, dat men bij elk drietal slakkenhuisjes er één met eene 

 Drilus-lsLTye vindt. Behalve de huisjes van levende slakken, 

 komt men ook oudere, halfverweerde van vorige jaren tegen, 

 waarin zich alleen nog eene nagelaten larvenhuid bevindt en 

 verder andere, die wel door Drilus-ì&Tyen leeggegeten, maar 

 dan weer verlaten zijn ; want aan ééne slak heeft de larve, 

 zeker die van het ç, niet genoeg. 



Dat de larven van Drilus hare slachtoffers wel weten te 

 vinden, daarvan getuigt de volgende waarneming. Den 25sten 

 Juni zag Spr. bij Oud-Vroenhoven op eene distelplant eene karakol 

 {Helix pornatia L.), hangende aan de onderzijde van een der 

 bovenste bladeren. Buiten op haar huisje zat eene Drilus-laive, 

 die waarschijnlijk op die plant gekropen was, om naar slakken 

 te zoeken. Spr. zette beide dieren in een blikken doosje, en toen 

 hij dit na een uur weer opende, was de larve het huisje al 

 binnengedrongen. Zij had zich als eene wig tusschen den wand 

 en het lichaam van de slak gewerkt, zoodat de ingang van het 

 huisje vernauwd was en de slak er niet meer uit kon. Nu begon 

 de larve haar slachtoffer levend op te eten. Nog drie dagen 

 lang zag men het hart van de slak kloppen ; na 14 dagen was het 

 huisje geheel leeggegeten. De larve zit er op dit oogenblik nog 

 in, vermoedelijk om te vervellen en dan naar nieuw voedsel 

 te zoeken. (Spr. laat het voorwerp ter bezichtiging rondgaan). 



