VERSLAG. LIX 



in dezen zomer de zaak nader te onderzoeken. Dan, reeds 

 spoedig zou hij meer van deze quaestie vernemen en wel door 

 een opstel van den heer N. Bouwman, verschenen in ,,De 

 levende Natuur" van Juni 1908, waarin mededeelingen ver- 

 vat zijn, die het, hoewel niet zeker, toch zeer waarschijnlijk 

 maken, dat dit merkwaardig Hymenopteron inderdaad parasi- 

 teert op Cicindela -larven. Kort daarop verkreeg Spr. hieromtrent 

 zekerheid, daar de heer Bouwman onderwijl met zijn onder- 

 zoek gevorderd was en hem zeer onlangs eene photographie 

 kon toonen van de Methoca-larYe als uitwendige parasiet van 

 de Cicindela-lâTve. Op Sprekers verzoek stond de heer Bouwman 

 hem toe, de genoemde photo thans hier ter bezichtiging te 

 stellen, terwijl hij hem, daartoe uitgenoodigd, toezeide, de 

 geheele levensgeschiedenis, zoodra hij die volledig kende, te 

 zullen publiceeren in ons Tijdschrift. Het doet Spr. bijzon- 

 der veel genoegen, dat het voor een onzer landgenooten weg- 

 gelegd was, een deel van den sluier op te lichten, die nog 

 over de levensgeschiedenis van bijna alle Mutillidae gespreid 

 ligt en voegt hij er den wensch bij, dat de heer Bouwman nog 

 menige belangrijke ontdekking op het zoo bij uitstek boeiende 

 gebied van de biologie der Hymenoptera moge doen. 



Spreker stelt verder ter bezichtiging een afwijkend voorwerp 

 van Spilosoma menthastri Esp., waarbij de zwarte stippen op 

 de witte vleugels tot overlangsche streepjes zijn samengevloeid. 



Dan toont hij het c/ en het 5 eeuer fraaie sluipwesp, 

 Amblyteles {Hepiopelmus) variegatoriics Panz., die moeder en 

 zoon zijn; de laatste werd »ab ovo" gekweekt. In het najaar 

 van 1907 ontwaarde Spr. nl. in zijn tuin te Amsterdam eene 

 rups van Spilosoma luhricipeda L. en dicht daarbij het vrouweliijk 

 exemplaar van genoemde sluipwesp. Hij ving de wesp en be- 

 schouwde de rups nauwkeurig, zonder die aan te raken. Een 

 verseli bloeddruppeltje bevond zich tusschen de haren van de 

 rups, waaruit af te leiden viel, dat de wesp haar vermoedelijk 

 gestoken had. Spr. liet de rups met rust, doch kwam een 



