LX VERSLAG. 



half uur later terug en zag in de onmiddellijke nabijheid van 

 het dier weder eene dergelijke sluipwesp zitten. Ook deze werd 

 gevangen en besloot Spr. eenige proeven te nemen. Hij nam 

 de bewuste rups mede en ving zonder moeite, daar zij zooals 

 gewoonlijk talrijk waren, een half dozijn rupsen van dezelfde 

 soort. Deze bracht hij nu achtereenvolgens bij de wespen en 

 nam het volgende waar bij de aldus gevarieerde proeven. 



1. Eene, voor zooverre waarneembaar nog niet geïnfecteerde 

 rups wordt bij de wesp gebracht. Deze bemerkt dit spoedig, 

 nadert de rups behoedzaam van achteren en begint de rups 

 zachtjes met de sprieten te betrommelen. De rups bemerkt 

 dit, doch terwijl eene eenigszins ruwere aanraking haar direct 

 tot een zich inrollen en zich laten vallen aanleiding gegeven 

 zou hebben, houdt zij zich nu stil, alsof zij afwacht, wat er 

 gebeuren zal. Al zachtjes trommelend, strekt de wesp nu een 

 voorpoot uit, vervolgens een tweeden en zoo voort en beklimt 

 uiterst behoedza m de rups. Men ziet duidelijk dat zij in 

 groote spanning verkeert en bemerkt verder, dat aan den 

 top van het achterlijf de korte, spitse legboor reeds nu en dan 

 te voorschijn komt. Zit de wesp eenmaal boven op de rups, 

 dan komt haar ware aard plotseling te voorschijn en slaat 

 zij de pooten om het lichaam der rups, kromt zich zoodat 

 haar abdomen de buikzijde van de rups kan bereiken en drijft 

 de legboor met kracht in het rupsenlichaam. Oogenblikkelijk 

 rolt de rups zich op en zou in de vrije natuur stellig gevallen 

 zijn, waarbij de wesp medevalt; doch onderwijl heeft de infectie 

 reeds plaats gehad en verlaat de wesp haar slachtoffer, eerst 

 nog eenigszins opgewonden, doch weldra weder normaal. Komt 

 zij nu in het doosje met glazen deksel, waarin deze proef 

 genomen werd, haar slachtoffer opnieuw tegen, dan gaat zij 

 het uit den weg. 



2. Wat geschiedt nu, als men eene reeds geïnfecteerde 

 rups aan de wesp aanbiedt? Uit hetgeen volgt zal weder 

 blyken, hoe voorzichtig men moet zijn met het maken van 



