VERSLAG. LXVII 



handelen in de ,,Entouiologische Berichten". Ter inzage circu- 

 leert hierbij de eerste aflevering van de „Internationale Revue 

 der gesamten Hydrobiologie und Hydrographie" waarin een 

 opstel van A. Fischel voorkomt, get: „Untersuchungen über 

 vitale Färbung an Süszwassertieren, insbesondere bei Clado- 

 ceren." 



Hierop gaan ter bezichtiging rond : 



Wespen van Lophyrus pallidus Klg. «^ en 2 , uit Dus- 

 seldorfsche larven gekweekt, benevens een takje van Pinus 

 süvestris, waaraan de larven in menigte Cocons gemaakt 

 hadden tusschen de naalden, zoodat het takje daar- 

 door aan den vorm van een korenaar deed denken. 



De vrouwelijke wespen waren aan de onderzijde van het 

 abdomen helder groen. Aangezien Brischke, Cameron noch 

 Judeich-Nitsche bij de beschrijving van L. pallidus hierover 

 iets vermelden, meende Spr. eerst met eene andere soort te 

 doen te hebben, maar Hartig, de bekende Lophyrus-specialist 

 en -kweeker, gaf opheldering. Hij toch zegt: » Die Grundfarbe 

 der lebenden Wespen ç ist von der, welche die ausge- 

 trockneten Exemplare der Sammlungen zeigen, wesentlich 

 verschieden. Jene sind blass rothgelb gefärbt, einzelne Exemplare 

 kann man sogar gelbroth nennen, die Bauchfläche ist 

 lebhaft grün. Am trocknen Exemplare ist die Grund- 

 farbe dasselbe schmutzige Blassgelb, welches wir auch am 

 Körper der Kiefern- Blattwespe (pini) erkennen, auf der überall 

 und immer vielfarbi g-b lasgelben Baue h fläche, 

 sind nur die Klappen der Säge schwärzlich (Die Familien der 

 Blatt- und Holzwespen, S. 127). 



M e 1 a n i s m e. Spreker had óp de Wintervergadering in 

 Utrecht, 25 Jan. 1908 (T. v. E. Deel 51 p. XLH) gewezen 

 op een artikel van Meissner, waarin de meening uitgesproken 

 wordt, dat in de nabijheid van groote steden meer melanistische 

 variëteiten van vlinders gevonden worden dan elders. Het 

 vermoeden werd hierbij geopperd, dat de bladeren der planten 



