VIJFUE LUST VAN SOORTEN* ENZ. Ô 



dimidiatus F. is bruin of roodbruin, de dekschil- 

 sehilden gewoonlijk geelbruin met donkerder 

 gedeelte om het schildje en donkerder topge- 

 deelte, of alleen aan den achterrand donker ; 

 sprieten, mond en pooten roestrood, de spriet- 

 knots veelal bruin. Lichte exemplaren bruin- 

 geel, meso- en metathorax en achterlijf zwart- 

 achtig, veelal ook met eene zwartachtige vlek 

 op het midden van het halsschild of geheel 

 eenkleurig bruingeel. Halsschild in lengte 

 veranderlijk, hetzij duidelijk gechagrineerd of 

 wel nagenoeg glad ; aan de zijden dicht-, 

 soms rimpelig-, in het midden meer verspreid 

 bestippeld. Dekschilden fijn gechagrineerd, 

 hetzij sterker- of wel fijner-, meer of minder 

 verspreid bestippeld. Lichte, grootere, grover 

 bestippelde exemplaren werden als * luridus 

 Murray ; lichte, grootere, fijner bestippelde 

 exemplaren als mutilatus Er. beschreven. Mij 

 zijn zoowel zeer kleine, alsook zeer groote 

 zwartbruine exemplaren bekend. De var. 

 mutilatus werd in Leiden en door den heer 

 P. ScHERDLiN in Straatsburg, onder dezelfde 

 condities als C. decipiens aangetroffen. 

 Zie verder »Col. Neerl." deel I, p. 473. 

 Lengte 2 — 3^/3. 

 Op bladz. 473 zou de tabel van Carpophilus aldus gewijzigd 

 moeten worden : 



1 Halsschild naar de basis niet versmald, zoo 

 breed als de dekschilden, welke nagenoeg 

 even lang als te zamen breed zijn (Sub-gen 



Carpophilus i. sp.) . ' 2 



Halsschild naar de basis versmald. Dek- 

 schilden iets- of veel langer dan te zamen 



