A. e. OTTÜKMANS, AAXTKKKF.NTXfîKV OVKlt StTTORtA. TX. Ol 



Chiroptera zijn zeer fijn en zeer dicht u]) (-Ikunder staïinde ; 

 bovendien haken zij aan elkander. De parasieten moeten dus 

 zoo slank en zoo bewegelijk mogelijk zijn, om door dit bijna 

 ondoordringbaar kreupelbosch van haren te kunnen doordrin- 

 gen ; de lange kop moest in tweeën gebroken worden, 

 om even bewegelijk te zijn als de i;horaxafdeelingen en de 

 abdominaal-segmenten ! 



Hoe is die verdeeling tot stand gekomen ? Wel, ik denk 

 als volgt : de vlookoppen zijn reeds verbazend ingesnoerd door 

 de twee foveae antennarum, die bovendien bij vele soorten, 

 vooral bij d" d", zeer ver naar boven reiken, zoodat de afstand 

 tusschen de beide foveae al zeer o-erino- is. Daar de Isclmo- 

 psi^llidae langgerekte vormen zijn (wat m. i. opeen primitieven 

 toestand wijst), bezitten zij ook lange koppen, die echter voor 

 het leven tusschen vleermuisharen te lang waren. Het zich 

 wringen tusschen de opeengepakte haren deed allengs de boven- 

 beschreven geleeding tot stand komen. Bezien wij een Isc/mo- 

 psyllus-koip van ter zijde, dan krijgen wij den indruk, alsof de 

 de foveae antennarum in elkander overloopen. Deze indruk 

 verschaft mij nu ook den volgenden gedachtegang : de kop 

 was het buigzaamst op de hoogte der foveae antennarum ; 

 de loveae verlengden zich allengs rugwaarts ; de buigzaamheid 

 der koj)pen vermeerderde daardoor ; zoo pasten zich die vlooien 

 (toenmaals nog geen IschnopsylUJae te noemen) steeds beter 

 aan de levensomstandigheden aan, kwamen de levenseischen 

 steeds meer te gemoet. Eindelijk bereikten de foveae elkander 

 mediaan ; de kop was daardoor reeds in tweeën verdeeld, doch 

 moest nu nog, evenals alle achter hem liggende segmenten, 

 van een condylus, een nodulus en een fossa noduli voorzien 

 worden, om volmaakt aan de levensvoorwaarden te beant- 

 woorden. 



