96 A. e. OUDEMANS, AANTEKKEMNGEN 0\ER SÜCTOBIA. IX. 



daar alle Suctoria dat sterniet missen. (Ook bij Coleoptera 

 en Hyriie/i optera kan het 1*^ sterniet ontbreken). 



Over de benamingen der thoraxdeelen. 



Met Rothschild's voorstel (Novitates Z oologi cae, vol. 

 V, 1898, p. 534) kan ik niet instemmen. Daar de pleura met 

 de sterna verj^roeid zijn, is het moeilijk, om met zekerheid 

 vast te stellen, waar hunne grenzen zijn, en kunnen dus 

 daarover verschillende schryvers een andere meeniug toegedaaii 

 zijn. Maar in alle geval is hetgeen Rothschild aanziet voor 

 het episternum van den metathorax niet anders dan een sehub- 

 vormig aanhangsel van het metanotum, en dus eerder een 

 met het aietanotum vergroeid par api eu rum, of een 

 vleugelrudiraent. Hoewel de grenzen tusschen sterna, epistema 

 en epiraera verdwenen zijn, is eene aanwijzing daarvan m. i. 

 nog te vinden in de plotseling veranderde richting der golf- 

 lijiitjes, die de chitinebekleeding vertoont. 



De propleura zijn naar voren gericht, derhalve zijn nu 

 de p r o e p i s t e r n a boven, de p r o e p i m e r a onder de 

 donkere lijn gelegen, die over de lichaamsafdeeling loopt, 

 waaraan de p r o c o x a e bevestigd zijn. Over het p r o e ]) i- 

 sternum loopen de golflijntjes in een weinig schuine richting 

 van achteren naar voren; over het proepimerum zeer 

 schuin, bijna horizontaal van voren naar achteren, en over 

 het p r o s t e r n u m bijna loodrecht van boven naar beneden. 



De mesopleura en metapleura hebben hunne oor- 

 spronkelijke ligging behouden. Over het mesepimerum, 

 dat van borstels voorzien is, loopen de golflijntjes bijna loodrecht 

 van boven naar beneden ; over het mesepisterum, dat 

 naakt is, schuin van voren naar achteren, en over het 

 m e s o s t e r n u m bijna loodrecht van boven naar beneden. 



Over het metepimerura (de zoogenaamde metapleuraal- 

 schub !), dat van 'crstels voorzien is, loopen de lijntjes nage- 



