lUO A. e. OüDEilANS, AANTEKKENINGEX OVER SüCTOKIA. IX. 



een lang fijn haar oprijst, terwijl tusschen de kringetjes de 

 ruimte opgevuld is met uiterst kleine haartjes, zoodat de 

 geheele plaat op fluweel gelijkt. Wagner is de eerste en 

 eenige, die een vergroote afbeelding geelt van een dezer 

 kringetjes. Bij eenigszins sterke vergrooting meent men een 

 kamrad te zien, waarvan de tandjes naar binnen, niet naar 

 buiten gericht zijn (Wagner). Behandelt men de vloo echter 

 met een »ophelderend" middel, en stelt men den mikroskoop 

 op den rand der plaat in, dan blijkt het, dat aan de kleine 

 haartjes (fig. 4, b) beslist een tactiele of' een olfactorische 

 functie toegeschreven moet worden, terwijl de lange, fijne 

 haartjes en de kamradertjes, zich als champagnekurkvormige 

 organen ontpoppen (fig. 4, a). 



Onderscheid tusschen naverwante soorten. 



De c/cT van naverwante soorten verschillen voornamelijk in 

 hun fixaalapparaat. Meestal wordt dan ook alleen dat apparaat 

 beschreven en afgebeeld. Maar het geheele abdomeneinde is 

 karakteristiek voor de soort ! De omtrek der laatste tergieten 

 en sternieten is bij iedere soort anders ! En de n c^ 'P Meestal 

 maken de schrijvers zich van de moeilijkheid van het her- 

 kennen der 5 2 af, door slechts het aantal tanden der ctenidia 

 aan te geven. Maar de o o verschillen eveneens, zoowel inden 

 omtrek der laatste tergieten en sternieten, als in hun ductus 

 spermaticus ! — Welke ^ n en cTcf behooren nu bij elkaar ? 

 Ook dit is een lastige kwestie. De soorten verschillen zeer 

 weinig, en men is licht geneigd een cT en een o, die op 

 denzelfden gastheer gevonden worden, voor geslachten derzelfde 

 soort aan te zien. Dit is zeer gevaarlijk, daar op een gastheer 

 verschillende soorten kunnen voorkomen. Bij de zoo moeilijk 

 uit elkaar te houden Ischiiopsyllus-soorten moet men op allerlei 

 bizonderheden acht slaan : de lengte, de kleur, den algemeenen 

 habitu-', de configuratie en andere bizunderheden van mesono- 



