II VERSLAG. 
bezigheden, aan die opdracht gevolg te moeten geven, niet alleen 
omdat het presidium door Uw aller medewerking zoo gemak- 
kelijk en aangenaam wordt gemaakt, maar vooral omdat ik, als 
geboren Noordbrabanter, niet wilde weigeren, nu gij voor den 
vierden keer, in betrekkelijk korten tijd, op onzen bodem vergadert. 
Ik vind hierin het bewijs, dat de Noordbrabantsche fauna, in 
entomologischen zin, U bijzonder belangrijk toeschijnt, en voor 
mij is het een streelend genoegen U, door woord en daad, er 
steeds op gewezen te hebben, dal onze provincie voor entomologen 
eene der belangrijkste van ons vaderland is. Mogen ook ditmaal 
Uwe onderzoekingen op morgen U daarvan de overtuiging schenken ! 
«Het zij mij vergund, met weinig woorden, er op te wijzen, 
dat ons Genootschap, zoo klein begonnen, in den loop der jaren 
eene hooge wetenschappelijke positie heeft ingenomen. Ons tijd- 
schrift wordt door alle zustervereenigingen in het buitenland ten 
zeerste gewaardeerd, en velen onzer leden worden, ver buiten onze 
grenzen, als autoriteiten op het speciaal door hen beoefende onder- 
deel der Entomologie gehuldigd. Mocht ik een wensch koesteren, 
dan ware het deze, dat zij, die novae species te publiceeren hebben , 
maandelijks daartoe gelegenheid konden vinden in eigen tijdschrift, 
Nu toch moet, ter wille van het prioriteits-recht, gastvrijheid 
worden gevraagd bij onze buitenlandsche collega's, zooals ik U 
straks zal toonen, door een aantal mijner beschrijvingen in de 
Comptes-rendus de la Société entomologique de Belgique, enz. voor 
onze bibliotheek af te staan. Intusschen schijnt het, dat de nervus 
rerum de oorzaak is van het door mij bedoelde genus, en dat 
aan de uitstekende en zorgzame Redactie van het Tijdschrift 
hiervan geen verwijt mag worden gemaakt. 
«In het afgeloopen jaar heeft de dood, ofschoon velen onzer 
door de kwaadaardige influenza werden aangetast, slechts weinig 
slachtoffers onder ons gemaakt. Minder gelukkig waren onze Duitsche 
collega’s, die zich vele mannen van beteekenis zagen ontvallen ; ik 
noem slechts Gustav Quedenfeldt, Professor Ernst Hofmann, Dr. 
CG. A. Dohrn, de beroemde Professor Burmeister, wier dood als 
een gevoelige slag voor de Entomologie is te beschouwen. 
