XIV VERSLAG. 
hamatus en monachus, had bekend gemaakt, die hem later bleken 
slechts varieteiten te zijn. Dientengevolge menig misverstand. Zoo 
is M. pomatia door Simon eerst gelijk gesteld met Attus strigipes 
Westr., terwijl deze laatste door hem en anderen sedert tot M. 
radiata is teruggebracht; zoo beschouwt Herman M. pomatia als 
synoniem met den vroegeren monachus E. S., terwijl Thorell den 
gewezen hamatus E. S. als gelijknamig met M. radiala (s. strigipes) 
verklaart. De voornaamste oorzaak der confusie schijnt te moeten 
worden gezocht in de verschillende waarde, die gehecht werd aan 
de beteekenis der twee soortsnamen «strigipes» en «radiata». De 
naam sérigipes toch wijst nadrukkelijk op de zwarte langsstrepen 
(door sommigen ook als meer of minder ineenvloeiende zwarte 
vlekken of stippen beschreven) over de verschillende leden der 
pooten. Ofschoon Walckenaer dit belangrijk kenmerk in zijn oor- 
spronkelijken type der pomatia, althans voor de wijfjes, niet heeft 
aangegeven, en ook andere schrijvers na hem er minder aan hechten 
dan Westring voor zijnen sZrigipes, is het echter uit de beschrij- 
vingen en afbeeldingen duidelijk, dat het gestreept karakter der 
pooten, vooral bij het d,aan de beide genoemde soorten evenzeer 
eigen is. — De naam radiata zag blijkbaar op het voorkomen, in 
meer of minder duidelijken graad, van zwarte, met geel afwisse- 
lende en zijwaarts divergeerende straalstrepen benedenwaarts op 
den thorax. Vorm en getal dezer stralen staan nu eens als onge- 
regeld, dan weder als ten getale van 3 of 4 ter wederzijde, ver- 
meld. Hoewel zij wederom door Walckenaer, in de korte beschrijving 
van zijnen hoofd-type, niet zijn opgenomen, schijnt het niet twijfel- 
achtig, dat ook dit criterium bij de beide genoemde soorten kan 
worden waargenomen, die nu ter bezichtiging rondgaan. 
Voor de groote bezwaren in het differentieeren der twee behan- 
delde species spreken overigens nog de volgende, niet onbeteekenende 
gronden: 10, De grondkleur. Voor de typische pomatia is die 
door Walckenaer bepaaldelijk «vert» genoemd; doch ook voor de 
tweede typische soort, radiata, bezigt Grube den gelijkaardigen 
naam van «olivaceus». Daarentegen maken de overige schrijvers 
juist van die kleur weinig of geen gewag, doch bepalen zij zich, — 
