XVI VERSLAG. 
afbeeldingen leveren weinig bijzonders op. Aan Spreker zijn 
alleen bekend: eene gekleurde teekening van Saltieus Blackwallii 
Clk., door Blackwall (Spiders of Gr. Britain, pl. III f. 34), die, 
ofschoon door Cambridge synoniem genoemd met pomatia, blijkbaar 
eene soort voorstelt, geheel van de beide thans behandelde species 
verschillende; voorts twee ongekleurde van O. Herman (Ungarn’s 
Spinnen-Fauna, Taf. X f. 211 en 212), voor radiata 3 en 9; in 
beiden wijkt de teekening van het achterlijf, vooral die van het 9, 
veel af van de beschrijvingen dezer soort door Ohlert en Grube, 
inzonderheid door de aanwezigheid van slechts één roode langstreep 
op het midden van den rug bij het 4; — eindelijk vier te donker 
gekleurde van L. Becker (dranéides de Belgique, pl. I f. 4 en 
pl. IV f. 7), waarvan noch die van pomalia 2 end, noch die van 
radiata g en d, zoo in kleur als in teekening voldoende met onze 
exemplaren overeenkomen; alleen vindt men bij hem voor het d de 
meervoudige typische roode bestreping van het abdomen, door 
Ohlert ook aan de wijfjes toegeschreven (0). 
Als zijne conclusie op al het hier voorafgaande, meent Spreker 
— niettegenstaande het raadselachtige, door de kopstralen, de 
pootstrepen enz. veroorzaakt, — dat al zijne exemplaren behooren 
tot M. pomatia Wlk., in geringe variatiën, en wel op de volgende 
gronden: dat hij daarin, zoo voor g als ¢ heeft erkend de groenachtige 
tint, aan deze soort alleen eigen, al moge die in spiritus grooten- 
deels verdwijnen ; — verder wegens de accenten in de tusschenruimte 
op het midden van den rug benedenwaarts, die op de af beeldingen 
der radiata ontbreken; — vooral ook wegens de duidelijk zwarte 
kleur van den buik; — insgelijks wegens den palpvorm, die geheel 
beantwoordt aan dien van Simon’s afbeelding (Monographie de la 
Famille des Attides, pl. I f. 1); — voorts wegens het negatief 
bewijs, sedert de hiervoren vermelde kweeking van het mannelijk 
exemplaar verkregen, dat dit niet kan worden bestemd als M. 
radiata, omdat het hoogst essentieele kenmerk, van deze, de 3 
à 5 roode rugstrepen (volgens Ohlert), aan dat exemplaar ten 
eenenmale ontbreekt; — en ten slotte, — doch niet het minst, — 
tengevolge der eensluidende opgaven omtrent het groot verschil in 
