VERSLAG. XLV 
Verslag in Tijdschr. v. Entom. XXXII, blz. cxxv), dat Mr. Pie- 
pers in 1892 niet alleen weder een ditmaal zeer gaaf en frisch 
exemplaar van Cathaemia Gabia Boisd., afkomstig van West-Java, 
heeft gezonden, maar ook een man van JMycalesis Mucia Hewits., 
van Oost-Java, tot dusver alleen van Nieuw-Guinea en de Aroe- 
eilanden bekend. Beide soorten zouden volgens Wallace eigenlijk 
tot de Indo-Australische fauna behooren en niet op Java mogen (?) 
voorkomen. 
De heer van Hasselt bespreekt, bij wijze van vluchtig over- 
zicht, het standpunt onzer kennis omtrent het verondersteld 
gehoorzintuig bij de spinnen. 
Ongeveer 60 jaren na de positieve uitspraak van den beroemden 
araneoloog Walckenaer: «qu'il est certain, que le sens de l’ouie 
existe chez les Aranéides», is evenwel het anatomisch bewijs voor 
die stelling nog altijd niet met voldoende zekerheid geleverd. 
Spreker wijst vooraf op de twee bestaande gronden, die voor 
het bestaan van dit zintuig schijnen te pleiten. 
Eerstens, op de gevoeligheid, die althans sommige soorten, 
bepaald onder de zoogenaamde huisspinnen, voor muziek- 
indrukken aan den dag leggen. Fenige reeds oude waarnemingen 
dienaangaande, o. a. van Gretry, Hartmann, d’Isjonval, Pelisson 
en vooral eene van Walckenaer zelven, worden door Spreker in 
eenige bijzonderheden vermeld, Deze leerden, dat spinnen soms 
blijkbare uitingen van reactie vertoonen op geluids-uitdrukkingen , 
door piano, harp, viool en zelfs door eene doedelzak te weeg ge- 
bracht !). Persoonlijke ervaring hieromtrent heeft hij echter, in 
de ruim 40 jaren die hij zich met de studie dezer Aptera heeft 
onledig gehouden, niet opgedaan. Dat zij ontwijfelbaar eene hooge 
mate van gevoeligheid voor geluidstrillingen (een fijn gehoor ?) 
bezitten, wordt ten overvloede opgemaakt uit eene dikwijls ge- 
constateerde proef met de zoogen. bromvlieg. Wanneer men deze, 
1) Zie o. a. Walckenaer’s Apfères I. p. 110 en 196, Quatremère Disjonval’s 
Aranéologie (Duitsche vertaling S. 35) en Landois’ Zhierstimmen, 8. 21, 
