xLviii VERSLAG, 
vangen. Daarin trof hij eene beredeneerde opgaaf aan van de 
latere onderzoekingen, in welke het gehoororgaan al wederom in 
de pooten werd gezocht. Op blz, 27 worden daarvan onder den 
vreemdluidenden naam van «organes lyriformes» de beschrijving 
en afbeeldingen gegeven. Zij bestaan uit microscopisch kleine, 
in verschillenden getale, nevens elkaar geplaatste, langwerpige 
chitine-staafjes in de onmiddellijke nabijheid der verschillende 
pootgewrichten, Deze staafjes zouden tot bedekking dienen van kleine 
spleetjes in de chitine-huid, over welke een vliesje(?) zou 
zijn uitgespannen. Een en ander wordt door Simon slechts in 
groote trekken medegedeeld, onder aanhaling, dat tot de ont- 
dekking daarvan Bertkau(?), Wagner, hier bovengenoemd, diens 
landgenoot Schimkewitsch !), en laatstelijk de Fransche Dr. Gau- 
bert ?) hebben bijgedragen. Door dezen zouden de bedoelde organen , 
met eenige wijziging, niet alleen bij alle Spinnen-familiën zijn waar- 
genomen, maar ook bij de Phalangiden, de Scorpioniden en andere 
Pedipalpi. Daar nu werd aangetoond (? of verondersteld), dat de 
vermelde staafjes de geluidsindrukken op een eigen vliesje («la 
membrane qui recouvre les fentes » Simon) overbrengen , zoo zouden 
deze «liertjes» kunnen worden beschouwd als bij de Arachniden 
«la propriété de percevoir des sons» te bezitten. 
Tot zoover zou dit alles niet onwaarschijnlijk mogen worden 
geacht, maar , . . . men stuit hier op eene voorzeker bevreem- 
dende keerzijde. Er wordt namelijk beweerd, dat meer of minder 
1) Tot mijn leedwezen heb ik het aandeel dezer drie geleerden aan deze 
ontdekking nog niet uit de bronnen leeren kennen. (v. H.). 
2) Recherches sur les organes des sens, etc. These à la faculté des Sciences 
de Paris, 1892, en elders. 
