70 EENE KLEINE EXCURSIE IN LIMBURG. 
Het was nog vroeg in den morgen, toen wij den trein verlieten 
en na het dorpje doorsneden te hebben, op de heuvelen aanwan- 
delden. Reeds spoedig bereikten wij eene rij oude willigen, waaraan 
nog enkele groene spruiten een schijn van leven gaven. De spleten 
in de schors en hier en daar een zwamachtig uitwas lokten ons 
dadelijk tot een nader onderzoek. Met mes en schepnet gewapend, 
werden nu de zwammen onderzocht en niet weinig werd onze 
moeite beloond. In de bruine zeer harde zwam ontdekte ik al 
spoedig de larven en een uitgekomen exemplaar van Dorcatoma 
chrysomelina St., eene zeer zeldzame ‘keversoort met interessant 
gevormde sprieten. Bovendien viel eene geheele familie van Hele- 
dona agaricola Hrbst., een nog weinig in ons land gevangen Tene- 
brionide, ons ten buit. Een boom daarnaast leverde ons eene fraaie 
witte zwam, op papier maché gelijkend, waarin wij een tiental 
exemplaren van Diaperis Boleti L. met de larven ontdekten. Een 
der exemplaren vertoonde alleen den bovensten gelen band op de 
zwarte dekschilden en is onlangs als var. interruptus beschreven 
(Berl. Ent. Zeitschr. 1890, p. 78). Ook een fraaie /ps met vier 
gele vlekken mocht mijn tochtgenoot uit die zwam verzamelen. 
Voor slepen was het te droog, ofschoon eenige braamstruiken 
mij een paartje van Batophila Rubi Payk. en een bloeiende Clematis 
Xylocleptes bispinus Dfts., een interessante Bostrichide, opleverden. 
Onder steenen en aardkluiten vertoonden zich alleen de aldaar vrij 
gemeene Zabrus gibbus F., Taphria vivalis IN, benevens Timarcha 
coriaria F. en eenige Histers. 
Dankbaarder was een doode ijp, midden op den elden ge- 
legen, die ons talrijke Scolytus destructor Ol. en multistriatus 
Marsh, verschafte. 
Een klein poeltje, mirabile dictu nog niet uitgedroogd, gaf ons 
aanleiding een oogenblik uit te rusten en te trachten eenige Bem- 
bidiën en Staphylinen te bemachtigen. Veel bijzonders was daar 
niet bij; alleen Xaxutholinus glaber Nordm. was mij welkom. 
De zon werd intusschen al heeter en heeter, zoodat wij besloten 
naar bet dorpje, voor ons gelegen, Keer en Cadier genaamd, te 
wandelen, om den inwendigen mensch wat te versterken en de 
