TO EENE KLEINE EXCURSIE IN LIMBURG. 
zijn Pristonychus subcyancus Ill., die in talrijke exemplaren voorkwam 
en waarschijnlijk het kleinere gedierte reeds lang vernietigd had. 
De beste vangst van den dag was ontegenzeggelijk een 30-tal 
exemplaren van Nosodendron fasciculare Ol., eene eigenaardige 
Byrrhus-soort, die op de dekschilden vijf rijen van gele borstels 
vertoont en zich in uitloopende sappen van kwijnende boomen 
ophoudt. De vangst was niet zeer gemakkelijk, daar die dieren 
zich in den natten molm of in het vocht zelf bevinden en, wil men 
zich niet zeer smerig maken, met de punt van het mes moeten 
worden opgenomen en zoo in den spiritus geworpen. De spiritus 
wordt er niet fraaier op, maar, enfin, dat komt er minder op aan. 
Deze soort was nog slechts in één exemplaar, gevangen te St, Pieter, 
bekend, zoodat ik nu de overige collecties van deze zeldzaamheid 
kan voorzien. 
De dalende zon noopte ons den tocht te vervolgen, en weldra 
zagen wij de torens van St. Servaas aan den horizon. De bekende 
hooibeesten, Mhizotrogus solstilialis L. of aestwus Ol., — ik kon 
ze in de lucht niet determineeren, — zwermden lustig om de 
aangestoken gaslantaarns, toen wij, moede maar voldaan, de hoofd- 
stad van Limburg weder betraden. 
De geheele vangst bedroeg zoowat 400 stuks, waaronder nog 
Ceutorrhynchus suturalis F., C. ltura F., Necrophorus interruptus 
Steph. en Phyllotreta procera Redt. 
