160 EENIGE JAVAANSCHE TACHININEN. 
vingen en door van elke soort tevens afbeeldingen te geven, heb 
ik getracht ook anderen in de gelegenheid te stellen zich eene 
duidelijke voorstelling van de hier behandelde vormen te maken; 
wat in deze groep van insecten te meer noodig is, omdat de ken- 
merken, waardoor geslachten en soorten zich van elkander onder- 
scheiden, in den regel zeer vaag zijn, waarvan reeds vele ver- 
warringen en onzekerheden in de systematiek het gevolg zijn geweest. 
4. Nemoraea tropidobothra Br. B. 
Brauer en von Bergenstamm, Denkschr. K. Akad. der Wissensch. 
in Wien, LVIII, p. 361. 
Reeds eenige jaren geleden werd mij door Mr. Piepers een 
mannelijk exemplaar gezonden van eene groote en ongemeen fraaie 
Javaansche Tachinine, zeer kenbaar door het roodgele achterlijf, 
waarover een breede, aan de kanten iets hoekige, zwarte rugband 
loopt, en door de vleugels, die aan de wortelhelft roodgeel, aan 
de spitshelft, vooral langs de aderen, donkerbruin zijn. Bij geen 
der schrijvers, die over uitlandsche Diptera handelen, kon ik eenig 
spoor van dit dier ontdekken, en het bleef dus ongedetermineerd 
in mijne collectie, totdat in 1891 het tweede gedeelte van het 
werk van Professor Brauer en von Bergenstamm verscheen en ik 
daarin al spoedig de soort onder bovengemelden naam duidelijk 
beschreven vond. 
Ik acht het niet onnuttig van deze prachtige soort hier eene 
afbeelding, alsmede eene schetsteekening van den kop in profiel, 
te geven (pl. 4, fig. 1 en 1a). 
Waarschijnlijk is het exemplaar door den heer Piepers ge- 
vangen, althans ik heb het gekregen zonder eenige aanduiding, 
dat het gekweekt zou zijn. 
Het wijfje, dat door het geheel zwarte achterlijf zeer van het 
mannetje verschilt, maar in de kleur en teekening der vleugels 
daarmede overeenkomt, bevindt zich in het Leidsche Museum, 
onder den naam van Nemoraea bicolor Macq., in exemplaren, 
indertijd door Blume van Java overgezonden. Werkelijk laten de 
