NEDERLANDSCHR LEPIDOPTERA. 193 
duidelijk vóór het midden van den vleugel gelegen, de gewolkte 
band paarsbruin bestoven, met ééne rij donkere, ten deele licht 
gekernde stippen geteekend; wortelwaarts van de bruine lijn, die 
evenwijdig met de franjelijn loopt, ziet men eene rij, ten deele 
eenigszins driekante bleekbruine streepjes, maar tusschen deze en 
de franjelijn is de achterrand zoo min boven als onder ader 5, 
gelijk bij de verwante, grootere (niet inlandsche) Arg. Daphne 
W. V., paars bestoven. De vlucht van 7x0 is van 36—40 mm.; 
zij behoort dus tot de kleinere soorten van het genus, maar komt 
anders in vleugelvorm vrij wel met 4glaja, Niobe en Adippe overeen. 
Juli. 
De rups is, volgens de aangehaalde schrijvers, bleekgeel, met 
bruine langslijnen, streepjes en doornen, de laatsten zwart behaard. Kop 
bruin, bleekgeel geteekend. Als voedsel wordt brandnetel opgegeven. 
Van deze soort ving Dr. T. Lycklama à Nyeholt, in het laatst 
van Juli 1891, een wijfje, bij Meerssen in Limburg; zie Tijds. v. 
Ent. XXXV, pi xLm. 
Argynnis Paphia L. — Snellen, I, p. 33; II, p. 1122. 
De door mij in eene noot beschreven varieteit Valesina Esper 
werd in 1889 aan de Steeg bij Arnhem gevangen door den heer 
J. van den Honert. De heer Heylaerts vermeldt haar ook uit de 
omstreken van Breda, zie Tijds. v. Ent. XIII, p. 145. 
Genus Vanessa Fabr., Snellen I, p. 34. 
Hier moet ik melding maken van een opstel van den heer Stainton, 
in het Metomologist's Monthly Magazine, deel XXV (1889), p. 225, 
betreffende het voortbrengen van geluid door verschillende soorten 
van het genus, te weten Antiopa, Lo, Urticae. Zelf heb ik dit 
verschijnsel nog niet waargenomen. 
Vanessa Antiopa L. — Snellen, I, p. 37. 
Deze, ik mag wel zeggen in Nederland zeer zeldzame soort, 
was in de jaren 1888 en 1889, althans in de oostelijke helft des 
lands, niet ongewoon, en door vele vakgenooten werden mij be- 
richten omtrent haar voorkomen medegedeeld, Ik zelf zag in 1888 
Tijdschr, v. Entom, XXXVI. 13 
