196 AANTEEKENINGEN OVER 
is, wat trouwens Wallengrèn, ook een Zweedsch entomoloog, 
reeds vroeger heeft gezegd. 
Polyommatus Euridice v. Rottb. — Snellen, I, 
p, Oo; TIE p 1126. 
Ook voor deze, in Nederland zeldzame soort, heb ik eene nieuwe 
vindplaats te vermelden, namelijk de omstreken van Laag-Soeren 
bij Dieren in Gelderland, waar, den 18 Juni 1893, op de excursie 
der Nederl. Ent. Vereeniging door de heeren M. Caland en de Vos 
tot Nederveen Cappel eenige exemplaren werden gevangen. De 
vliegtijd was toen, wat uit de hoedanigheid der voorwerpen bleek , 
bijna voorbij. 
Vermeld moet hier worden, dat de naam der verwante soort, 
waarvan ik t. a. p. spreek, niet is Mipponoë, maar Hippothoe. 
Lang werd algemeen aangenomen, dat Linnaeus onder laatstver- 
melden naam dezelfde soort heeft beschreven als de Mippothoë van 
Hübn., Ochs. en Treits., Godart en Freyer (zie Catal. Staudinger 
en Wocke, p. 9), waarvan dispar Haworth, Wood eene door de 
Engelschen uitgeroeide, Britsche lokale varieteit uitmaakt, welke 
zich vooral door hare grootte onderscheidt. Bijna even groote voor- 
werpen heb ik echter ook uit Frankrijk ontvangen, maar de 
lokaliteit werd verborgen gehouden, waarschijnlijk om mercantiëele 
redenen. Wallengren’s mededeeling, Entom. Monthly Mag. XXII 
(1885), p. 90, maakt het intusschen zeer waarschijnlijk, dat 
Hippothoë L., dezelfde is als Furidice v. Rottb., Snellen (Chryseis 
Hübn., Ochs. en Treits.), zoodat onze inlandsche soort Mippothoë 
L. zal moeten heeten. 
De oudste naam voor de aanverwante soort is dan dispar Haw., 
Lep. Brit. p. 40, n°. 54. — Boisd., cones p. 44, pl. 10, f. 1-3. — 
Wood, fig. 59 a, b (82). — Hippothoë Hübn., f. 352-354 (8 2). — 
Ochs; en Fretten 132 ip183 5 ive 7.227; x, 4, p. 74. In de 
meest voorkomende midden- en oost-Europeesche varieteit is zij 
ongeveer even groot als Hippothoée L. (Euridice v. Rottb., Snellen), 
op de bovenzijde bij den d glanzig zuiver goudkleurig, de zwarte 
voorrand der voorvleugels, bij Mippothoë in het midden verbreed, 
