202 AANTEEKENINGEN OVER 
Esp., Zur. Schmett. III, p. 373, Tab. 73, f, 1, 2 en 
Tab. 74, f. 3 (rups). 
Zooals werd medegedeeld in eene noot, Tijds. XXXII, p. 29, 
is deze in eene aanmerking door mij beschreven soort in Noord- 
Brabant bij Breda door den heer Heylaerts ontdekt. De vlinder 
onderscheidt zich zeer gemakkelijk van de andere soorten door den 
vleugelvorm, want de overigens effen achterrand der voorvleugels 
maakt eene zeer scherpe bocht, die op ader 3 bijna een tand vormt, 
en de vleugelpunt steekt even sterk uit als bij Curvatula en Fal- 
cataria. In kleur gelijkt Sieula zeer op Curvatula, maar wijkt af 
door het ontbreken van de tweede dwarslijn der voorvleugels en 
door eene groote, niervormige bleekbruin en bruingeel gemengde 
vlek op de dwarsader. Verder mist men ook de bij Curvatula en 
Falcatarıa zoo in het oogloopend gebogene ongegolfde donkerbruine 
lijn, die uit de vleugelpunt naar twee derden van den binnenrand 
loopt, is de golflijn getand, zwart en de achterrand tusschen haar 
en de franjelijn donker paarsgrijs. 
Achterpooten met twee paar sporen. Sprieten van het g aan de 
onderzijde flauw gekerfd. 
Volgens de aangehaalde schrijvers wordt de rups op elzen , berken, 
eiken en linden (Zilia parvifolia) gevonden. Zij is, met hare leef- 
wijze, vooral zeer uitvoerig door Buckler beschreven en gelijkt, 
volgens hem en Treitschke, in bouw op de rups van Binaria. 
Hare kleur is op den rug bruin, geel geteekend, op den buik geel- 
achtig of roodachtig, bruin gevlekt. Leefwijze als bij de andere 
soorten. 4 
De toepassing van den naam van het Wiener Verzeichniss schijnt 
niet boven bedenking verheven, zoodat Staudinger in zijnen Cala- 
logus aan Esper’s naam Harpagula de voorkeur geeft. 
9 9 
Acronycta Aceris L. — Snellen I, p. 261; Zijds. 
ROO 00.210. 
Op de laatstvermelde plaats teekende ik aan, dat een overgang 
tusschen den type der soort en de donkere varieteit candelisequa 
Esp. door den heer Uijen bij Nijmegen was gevonden, en thans kan 
