NEDERLANDSCHR LEPIDOPTERA. 215 
Een voorloopig bericht over de ontdekking dezer soort is gegeven 
in het verslag der 26e wintervergadering der Ned. Ent. Vereeni- 
ging, Tijdschr. v. Ent. XXXVI, p. xu. Het eerste exemplaar 
werd door den heer J. C. J. de Joncheere reeds den 13 Augustus 
1867 te Nijmegen gevangen; het was echter afgevlogen en daarom 
liet ik de opneming van Sobrina achterwege, maar een zeer goeden 
d ving de heer de Vos tot Nederveen Cappel den 20 Augustus 
1892 bij Apeldoorn, en verscheidene andere exemplaren werden, 
mede bij Apeldoorn, in het begin van Augustus 1893, door hem 
en Dr. J. Th. Oudemans bemachtigd. 
Sobrina behoort met Baja en rubricosa tot de kleine groep van 
Agrotis, afdeeling B (zie Vlinders van Nederland, I, p. 408), 
die breede, ongedoornde voorschenen heeft. Zij heeft eene vlucht 
van 33—36 mm. en staat dus in grootte juist tusschen de beide 
andere soorten in. De onderscheiding van Baja, waarop zij het 
meest gelijkt, zou zeer gemakkelijk vallen, ware het niet dat het 
bij de genoemde soort meestal zeer duidelijke zwarte vlekje boven 
aan de golflijn soms (zie boven) ontbrak, of niet scherp ware uit- 
gedrukt. Intusschen levert de vorm der palpen een goed kenmerk op. 
Zij zijn bij Baja aan de buitenzijde van lid 2 zeer donker zwart- 
bruin, lid 2 is verder naar boven verbreed, met bleek roodgrijzen 
bovenrand, en ook het korte, stompe eindlid heeft die kleur, 
evenals de schedel en de halskraag. Bij Sobrina is lid 2 der palpen 
naar boven slechts weinig verbreed en de kleur der buitenzijde, 
ook van den bovenrand en van het eindlid, is bruinrood, dus 
geheel anders. Maar dezelfde, geene lichtere, kleur hebben ook, 
zelfs bij de grijze varieteit, de kop en de halskraag, die dus, in 
tegenstelling van Baja en rubricosa, donkerder dan de rug en 
voorvleugels zijn. De sprieten en de bouw van het lyf zijn als bij 
Baja, de vleugels in verhouding iets korter en breeder. Verder 
neemt men ten opzichte van de kleur bij Sobrina twee varieteiten 
waar. Bij de eene (type) zijn de rug en de voorvleugels helder 
bruinrood; bij de tweede (var. Gräneri Guen.) licht, paarsachtig 
bruingrijs; zij worden door overgangen, waarbij eerst het aderbeloop 
grijs gekleurd is, zeer geleidelijk verbonden. 
