218 AANTEEKENINGEN OVER 
behalve bij Arnhem (Brants) en Breda (Heylaerts), gevangen in 
Zeeland, bij Middelburg, door Dr. J. G. de Man, in Limburg, bij 
Venlo, door den heer A. van den Brandt, in Gelderland, bij Apel- 
doorn, door den heer de Vos, en op verschillende plaatsen in 
Noord- en Zuid-Holland, ook bij Rotterdam. 
Men zie ook mededeelingen over deze soort van Mr. A. Brants 
(Tijds. XXX, p. xxvir en XXXI, p. xxiv). De heer Brants heeft 
sedert de rups ook op andere planten gevonden dan Aconitum , 
zoodat het vermoeden van den heer de Vos (zie Tijds. XXXII, 
p. xx), dat niet alleen het genoemde gewas tot voedsel aan de 
rupsen strekt, bevestigd wordt. 
Pl. moneta is nu ook in Engeland verschenen, zooals ik wel ver- 
wachtte , maar ik mag niet verzuimen hier aan te teekenen, dat Guenée 
reeds mededeelt, dat zijn medewerker (Dr. Boisduval) den vlinder 
in aantal in Normandië kweekte. Overigens geeft hij als landen, 
waar de soort voorkomt, op: Hongarije, Oostenrijk, Stiermarken 
en Zuid-Frankrijk. | 
Plusia Jota L. — Snellen, I, p. 464. — Tijds. XXX, 
p. 218. 
Nog altijd wordt door verschillende entomologen beweerd, dat 
de kleinere, bontere, sterker geteekende Plusia V-aureum Guenée 
(Jota var. pulchrina Haw. p. 256) specifiek zou verschillen van 
de echte Jota L. Om deze quaestie voor goed uit te maken beveel 
ik zeer aan om, wanneer de gelegenheid zich aanbiedt, te trachten 
eieren van beide vormen te verkrijgen, daaruit de rupsen te kweeken 
en voor goede beschrijvingen en afbeeldingen te zorgen. Dr, Kal- 
lenbach kweekte in 1893 een zeer geprononceerd exemplaar van 
V-aureum, ik zelf io 1885 een groot, typisch van Jota. De 
rupsen waren beiden bij ’s Gravenhage gevonden. Ik heb echter 
nog geen der door: Guenée opgegeven kenmerken bestendig ge- 
vonden, behalve het verschil in grootte. 
Haworth beschrijft zijne pulchrina als eene varieteit van Jota. 
Het gaat dus niet aan, om, zooals Staudinger in zijn Catalogus 
(Editie van 1871) doet, den naam door Guenée gegeven, op zijde 
te zeiten. 
