228 AANTEEKENINGEN OVER 
bij Amsterdam, Zij zijn even donker als die welke wijlen Dr. 
Rössler mij zond en die in Zwitserland op Tamarix waren gevangen. 
Eupithecia insigniata H. — Snellen, IL, p. 1187. 
Noord-Holland: Bloemendaal bij Haarlem, 5 Mei 1889 (D. 
ter Haar). 
Eupithecia satyrata H. — Snellen, II, p. 1188. 
In alle toestanden beschreven en afgebeeld in Sepp, 2e Serie, 
IV, p. 181 enz. pl. 33, door Prof. Dr. J. van Leeuwen Jr. 
Eupithecia pygmaeata H. — Snellen, I, p. 702. 
Zuid-Holland: Rotterdam, een exemplaar in Augustus (Snellen). 
Noord-Holland: Amsterdam, den 15 Mei 1890 (Joh. de Vries). 
Eupithecia isogrammaria Herr.-Sch., Syst. Beard. 
III, p. 122 en 135, fig. 188. 
Isogrammata Rössler, Jahrb. des Vereins für Naturkunde in 
Nassau, XVI, p. 262. — Breyer, Ann. Soc. Ent. Belge, VII, 
p. 289, pl. v, fig. 1. — Snellen, Zds, v. Ent.,IX, p. 108; id., 
Vlind. v. Ned. I, p. 686. 
Haworthiata Crewe, Entom. Annual for 1861, p. 102. 
Deze aan pygmacata en plumbeolata verwante soort is ook in 
Nederland ontdekt, Zij is t. a. pl. door mij kort beschreven. De 
vlinder is even breed- en kortvleugelig als de beide genoemde 
soorten en even groot als plumbeolata. Hij heeft eene duidelijke 
golflijn, is bijna even donker van kleur als pygmaeata, maar vrij 
scherp lichtergrijs geteekend en op den rug der eerste ringen van 
het achterlijf oranjegeel, echter zelfs bij geheel versche exemplaren 
slechts onzuiver. 
Rups in het laatst van Juli en begin van Augustus in de nog 
ongeopende bloemen van Clematis vitalba, kort, dik, groenwit, 
met drie flauwe donkere ruglijnen, dus geheel.anders dan de 
rups van pygmaeata, naar Crewe’s beschrijving. 
De vlinder vliegt in Mei en Juni. 
Limburg: Valkenburg den 24 Juli 1887, de rupsen gevonden 
door Mr. A. Brants en Dr. F, W. O. Kallenbach. 
