EEN NEST VAN LASIUS FULIGINOSUS LATR. 233 
eene massa zwarte aarde, die zeer goed afkomstig kon zijn van 
een door regen en andere invloeden verweerd gedeelte van het 
brokkelige nest-materiaal, dat zijne beschutting verloren had. Door 
deze massa heen bestaat communicatie van de binnenruimte van 
het nest met de onderzijde van de stomp, waar de wortels ont- 
springen. Aan deze onderzijde bevinden zich ook op een paar 
plaatsen klompen van nestruimten, uit eigen materiaal gebouwd, 
ongeveer eene vuist groot. Deze gaan niet zoo onmerkbaar in de 
ondervlakte over, maar zijn er duidelijk van te onderscheiden, ja, 
zij zouden er licht afvallen, indien zij niet om worteltjes heen- 
gebouwd waren, die ze dus vasthouden. Deze klompen (zooals ik 
ze ook reeds vroeger bij andere nesten van L. fwliginosus vond) 
zijn, naar de frischheid van het materiaal te oordeelen, van jonger 
datum dan het binnenste nest, en wellicht eerst bijgevoegd , nadat 
door het afzagen van den boom het groote nest iets van zijne be- 
woonbaarheid verloren had. Het materiaal voor de samenstelling 
van deze laatste nestdeelen was stellig verkregen, door hier en daar 
van de ondervlakte der stomp de buitenste weekere vezels af te 
knagen; er zijn aldaar ten minste plekken aanwezig, die geheel 
van alle mogelijke weekere aanhangsels of lagen ontdaan zijn en 
er hard en rimpelig uitzien. Daar zij bovendien dikwijls eenigszins 
zwart zijn (zie beneden), denk ik aan een herhaald bezoek der 
mieren. 
In den omtrek van het nest bevinden zich nog verschillende 
vormingen. Vooreerst zitten hier en daar, aan draadvormige wortels 
verbonden, kleine lapjes van de door de mieren gemaakte stof, 
alsof zij op die plaats een nieuw gedeelte van het nest hadden 
willen maken. Men vindt aan deze lapjes gewoonlijk ook eenige 
mieren zitten. 
Eene tweede soort van vormingen zijn uithollingen in den grond 
in den omtrek van de stomp. Daar zij niet aan die stomp ver- 
bonden en gewoonlijk geene afzonderlijke lichamen zijn, heb ik ze 
op de plaat niet voorgesteld. Deze holten zijn wel door oneffene, 
hier en daar zelfs omgekrulde wanden begrensd, die ook wel naar 
binnen uitstekende horenvormige aanhangels dragen, maar de 
