10 V E E s L A G. 



dezen opzichte op die verschillende plaatsen juist zulke verschillen 

 aan als die, v^elke de in kleurteekening zeer veel op haar gelijkende 

 Tolyommatus PJdaeas L. in Zuid- en Noord-Europa kenmerken« 

 in alle die gevallen is echter de temperatuur waaronder die insecten 

 leven nagenoeg dezelfde en geenszins zoo verschillend als die van 

 Zuid- en Noord-Europa. De vlinders der uit overwinterde poppen 

 voortgekomen wintergeneratie van Papilio Machaon L, zijn in 

 midden-Europa iets donkerder dan die der zomergeneratie, in 

 Japan is het juist omgekeerd. 



Hoewel die beweringen dan ook door mij worden verworpen 

 en ik meen dit alles door mijne theorie der kleurevolutie op eene 

 betere wijze te hebben opgehelderd, blijft het toch altijd nog van 

 belang te dien opzichte zulke volledige waarnemingen te doen , als 

 waaruit niet te weerspreken gevolgtrekkingen kunnen worden 

 afgeleid. In dien geest heb ik dan ook vroeger al het een en ander 

 gepubliceerd nopens twee in Europa , ook in Nederland zeer gewone 

 vlinders : Poli/ommatus Plilaeas L. en Vanessa urücae L. ; ook thans 

 kan ik u te dien opzichte weder het een en ander mededeelen. 



Poli/ommatus Plilaeas L. is in den regel hoe zuidelijker hij in 

 Europa gevonden wordt des te donkerder, in Zuid-Europa is de 

 zeer donkere vorm, de var. Eleus F., de meest algemeene. Het heet 

 daarom dat die donkerder tint door de hoogere temperatuur van 

 de meer zuidelijke streken wordt veroorzaakt. Echter komen enkele 

 zulke donkere voorwerpen, ook nu en dan in noordelijker streken, 

 ook in ons vaderland voor , terwijl daarentegen de exemplaren van 

 de Canarische eilanden niet donker zijn, maar met die uit Noord- 

 Europa overeenkomen. En er bestaat dan ook nog , wel zeldzaam 

 maar toch constant, eene veel lichtere variëteit, de war. ScàmicUil, 

 waarbij het rood der bovenzijde in wit is veranderd. Deze vlinder- 

 soort nu overwintert niet als pop , maar heeft in Nederland drie 

 generation in Mei, Juli en September, reeds in het in 1867 ver- 

 schenen standaardwerk van onzen president over de Nederlandsche 

 vlinders vindt men daarover aangeteekend, dat de in Juli vliegende 

 donkerder zijn dan die der beide andere generation. Later heeft 

 men ook waargenomen dat bij die Juligejieratie de zoogenaamde 



