VERSLAG. 



31 



komen, thans zij onze eerste zorg hem hartelijk te danken voor 

 de welwillendheid waarmede hij de taak van heden op zich heeft 

 genomen. Ik heb de stellige overtuiging dat zij , zoo al aan even 

 goede, zeker aan geene helere handen kon worden toevertrouwd. 



Onze Vereeniging heeft in het afgeloopen jaar weder verliezen 

 van heteekenis geleden. Niet minder dan vijf der oudere leden 

 werden haar door den dood ontroofd, namelijk de heeren: 

 F. M. van der Wulp te 's Gravenhage , 

 Dr. M. C. Ver Loren van Themaat te Amersfoort, 

 Dr. M. Imans te Utrecht , 

 J. Kinker te Amsterdam en 

 H. W. Groll te Haarlem. 



Van der Wulp, eerst gewoon, sedert 1894 eerelid der Ver- 

 eeniging, was een der sieraden, ja, een der steunpilaren van ons 

 genootschap. Wanneer ik hier in het licht wilde stellen wat hij 

 bijna 55 jaren lang voor ons is geweest, niet alleen als gewoon 

 lid , maar ook als bestuurder , als redacteur van en medearbeider 

 aan het Tijdschrift, als bewerker van een deel onzer Insekten- 

 Fauna, dan zou er te veel van uwe aandacht, van onzen tijd 

 worden geeischt. Ik ben dus zoo vrij Ie verwijzen naar eene levens- 

 schels van onzen ontslapen vriend , die weldra in het Tijdschrift 

 voor Entomologie zal verschijnen. Hij overleed op 27 November 1899. 



Dr. M, Imans te Utrecht, lid der Vereeniging sedert 1852 en 

 op 21 Januari 1900 overleden, was, geloof ik, geen eigenlijk 

 entomolüog en alleen belangstelling in het streven der Vereeniging 

 verbond hem aan liaar. Zulke leden achten wij echter hoog; zij 

 toonen mannen van algemeene ontwikkeling te zijn. 



Dr. M. C. Ver Loren van Themaat, evenals van der Wulp, 

 een der oprichtei's der Nederlandsche Entomologische Vereeniging 

 en met hem de laatst overlevende van hen aan wie het vergund 

 was, het feest van haar 50-jarig bestaan op 6 Juli 1895 te 

 's Gravenhage te helpen vieren, overleed op 20 Maart 1900. In 

 den eersten tijd van zijn lidmaatschap beoefende hij de Entomologie 

 met groeten ijver en zelfs scheen het later, toen hij in 1861 een 

 gedeelte der door wijlen A. J. van Eijndhoven bijeenvergaderde 



