V E B s L A G. 39 



naar ik tot mijn leedwezen verneem zijn de financiën van het 

 Tijdschrift-fonds van dien aard, dat de redactie voor een «non 

 possumus» gesteld wordt. Dat in die vertraagde plaatsing een ge- 

 vaar schuilt met het oog op het prioriteitsrecht is, dunkt mij, 

 onbetwistbaar en kan al weer door een periodiek Tijdschrift onder- 

 vangen worden , door daarin een kort resumé van het te plaatsen stuk 

 op te nemen met verwijzing naar het in het Tijdschrift te plaatsen 

 artikel. 



Tot nu toe is slechts één lid onzer Vereeniging ertoe overgegaan 

 zijne mededeelingen geregeld in een buitenlandsch Tijdschrift te 

 plaatsen, maar zal dit in onze eeuw van stoom zoo blijven, waar 

 er goede periodieken zelfs tweemaal per maand verschijnen? 



Ik heb u de bezwaren medegedeeld , die ik of zelf in mijn iso- 

 lement heb ondervonden óf die in gesprekken met andere geopperd 

 zijn. Ik geloof wel dat ik het recht heb de vraag te doen : 



(( Voldoet onze Vereeniging aan de eischen , die haar in den tegen- 

 woordigen tijd mogen en moeten gesteld wordeny). 



Het is in het geheel mijne bedoeling niet daarop in deze Ver- 

 gadering een antwoord uit te lokken. Ik zou meer wenschen , 

 indien de Vergadering in beginsel mijne denkbeelden niet geheel 

 en al verwerpelijk acht, dat aan ons bestuur' of aan eene commissie 

 zou worden opgedragen — om b.v. in den a.s. winter i'apport uit 

 te brengen — te onderzoeken in hoeverre het getij verloopen 

 is en de bakens moeten worden verzet». 



Na eenige discussie over dit ondeiwerp stelt de Eere- Voorzitter 

 voor aan het bestuur op te diagen na te gaan in hoeverre aan 

 het verlangen van den heer ter Haar kan gevolg worden gegeven 

 en dan in eene volgende Vergadering dienaangaande voorstellen 

 te doen. 



Hiertoe wordt aldus besloten. 



De Penningmeester bi-engt hierop het volgende verslag uit: 



Het is niet aangenaam, wanneer men voor de eerste maal als 



penningmeester rekening en verantwoording moet afleggen, van 



