V E E s L A G. 49 



Ceylon) en Pap, Loioii Dnice van Palawan en Sambakan , terwijl 

 Pap. BeijìJiobus L. , die ook in verschillende vormen in de Molukken 

 gevonden wordt , wel eene andere maar toch ook eene zeer na 

 verwante soort blijkt te zijn. 



Deze uitkomsten nu bevestigen in hooge mate hetgeen mijne 

 studiën mij reeds zonder die te kennen op het Zoölogisch Congres 

 te Leiden hebben doen uitspreken, komen dan ook overeen met 

 mijne opvatting omtrent de kleurevolutie, en geven een vasten 

 grond aan mijne inzichten omtrent het wezen van de zoogenaamde 

 variëteiten , in dier voege dat , hoewel ook locale invloeden daartoe 

 medewerken, echter de ongelijke voortgang derzelfde evolution, 

 waar die tengevolge van locale scheiding niet door panmixie worden 

 gecorrigeerd, er de voornaamste oorzaak van is. Ik zal daarover 

 nu hier echter niet verder uitweiden. 



Zeer opmerkelijk is ook het door Ür. de Graaf gevonden feit dat 

 na Pap. Delphohus L. de het naast aan Pap. Menmou L verwante 

 soort is Pap. Polifes L. Inderdaad komt dit volkomen overeen met 

 de omstandigheid dat de rupsen en poppen van deze in dezelfde 

 streken en ten deele zelfs op dezelfde voedingsplant levende soort, 

 ook in bare ontogenetische ontwikkeling van die van Pap. Memnon L. 

 alleen verscliillen door de meerdere grootte der laatste, wat echter 

 slechts, wanneer die al eene zekere grootte bereikt hebben, zicht- 

 baar is. Maar daarentegen verschilt Pap. Poüies L. wat zijn kleur- 

 systeem betreft aanmerkelijk van dat der andere soort , en werd 

 daarom dan ook reeds door Wallace tot eene andere groep van Papl- 

 üoniden gebracht. Eigenlijk is haai' kleursysteem . zooals dat hare 

 polymorphe Çvormen nog doen zien , hetzelfde als dat van Pap. 

 Hector L. , Pap. Aristoïochiae F. enPap. Ântiphus F. Hieruit volgt 

 dus dat de eerste toestanden voor de kennis der verwantschap van 

 twee sooi'ten van veel meer beteekenis zijn dan liaar kleursysteem, 

 alsmede dat de richting der ontwikkeling van dit laatste (jok bij 

 zeer verwante species niet alleen sterk uit elkander kan loopen , 

 maar soms eene veel grootere overeenkomst kan hebben met die 

 van andere veel minder dicht verwante soorten en zoo tot die 

 gelijkenis kan leiden , welke voor mimicry wordt aangezien. 



