(k. J. W. KEMPERS) HET ADERSTSTEEM , ENZ. 173 



komt men tot het resultaat, dat daarbij thans gevoegd zijn: de 

 Sphindidae en Lyctidae — vroeger gerekend tot de Bostrychidae — en 

 de Cioidae (allen voorheen gerekend tot de sub-orde Malacodermata). 

 Bij de beschrijving van de vleugels zal blijken, of ook volgens het 

 aderbeloop, deze familiën te recht van de Malacordermata zijn 

 afgescheiden en bij de Clavicornia gevoegd. 



Konden van de reeds behandelde, evenals van eenige later te 

 behandelen onder-orden , gemakkelijk vleugeltypen gegeven worden , 

 waarvan alle vleugels der tot die onder-orden behoorende kevers 

 gemakkelijk af te leiden waren , met deze onder-orde gaat dat niet. 



We zullen zien , dat hier vleugelvormen voorkomen , die veel 

 verwantschap aantoonen met de 2e sub-orde, met de Anobiidae 

 (Malacodermata) en met de Tenebrionidae (Heteromera) terwijl ook 

 vormen voorkomen , waar de aanwijzing van verwantschap met 

 andere onder-orden moeilijker is. Een poging om een vleugeltype 

 te ontdekken wordt daarom niet beproefd. 



XXste Familie. Phalacridae. (Everts p. 463). 



Phalacrus corritsciis Payk. Roger p. 25. 



Vleugel lang elliptisch , gewricht ongeveer op het midden ; top- 

 gedeelte iets grooter dan het bazaalgedeelte. Binnenrand bewimperd , 

 het bazaallapje niet. V. scapularis loopt licht gegolfd naar het ge- 

 wricht. Van de plaat^ waar ader II deze ader ontmoet loopt tot 

 het gewricht een pigmentzoom langs deze ader. (Volgens Roger 

 evenals bij de Staphylinen). In het topgedeelte zijn twee straal- 

 aderen zichtbaar waarvan de bovenste naar den bovenrand, de 

 onderste naar den binnenrand loopt. De V. externo-media loopt 

 zacht gebogen tot op de hoogte van het gewricht en verdeelt zich 

 daar in twee deelen , waarvan de bovenste terugloopt en zich richt 

 op den vleugelwoi tel . de benedenste nagenoeg in het verlengde van 

 de hoofdader naar den binnenrand loopt. V. interno-media loopt 

 nagenoeg recht naar den binnenrand. Anaalader rudimentair. 

 Dwarsaderen ontbreken. Zie fig. 1. 

 Olibrus hicolor F. Roger pag. 25. 



