204 (a. w. m. tan hasselt). 



weeken bouw, met een zacht algemeen omkleedsel, waardoor zij 

 wel genoodzaakt worden zich tegen de op haar beluste sterkere 

 vijanden, bijzonder vogels en sluipwespen, te verschuilen. 



«Verraderlijk»? — Dit verwijt slaat onder anderen, vooral 

 op hare schijnbaar valsche bejegening tegenover de mares. Ter op- 

 heldering bedenke men, dat de ? dezen veeltijds niet vermoordt 

 zonder reden, doch alleen wanneer zij reeds bevrucht is en daarna, 

 soms op ongeloofelijk tergende vvijze, bij herhaling door het $ wordt 

 aangezocht, analoog aan wat dagelijks bij drachtige teef honden kan 

 worden waargenomen. 



«Bloeddorstig en vraatzuchtig'?» — Zóó zelfs dat ze 

 elkander en hare jongen verslinden. Men vergete echter niet, dat 

 ze zulks niet plegen te doen, als ze gewoon voedsel genoeg hebben, 

 of als ze niet worden aangevallen op eigen terrein. Koloniën zoo 

 van Tegenaria atrica K. als van Coelotes atropos Wik. van beiderlei 

 sekse en soms zelfs van twee generaties, met hare pulii, heb ik 

 in groüte suikerfieschen maanden lang gekweekt, zonder dat ze 

 elkander aanvielen, — althans zoolang ik zorg droeg, haar voldoende 

 van vliegen, muggen, meelwormen of gehakt rauw vleesch, — 

 evenals van water — te voorzien. Dit verwijt, dat weder even goed 

 tot verschillende roofdieren kan worden gericht, wordt door Gam- 

 bridge \n zijne Dorset Spiders niet onaardig terecht gewezen, waar 

 liij ni het Hoofdstuk Prejudices against Spiders, Introduction, p 2, 

 aan hen, die de aanmerking over vra:atzucht enz. maken, zegt, dat 

 zij uit het oog verliezen zei ven tot de «mutton and beef-eating 

 creatures » te behooren. — 



Doch genoeg, ik houd mij overtuigd, dat eenige meerdere ken- 

 nis van de geaardheid der spinnen, — die met mij, door vele 

 araneologen, onder anderen ook door mijn studievriend Léon Becker, 

 in een minder ongunstig daglicht wordt gesteld ('), — de groote 

 antipathie tegen haar spoedig zoude doen afnemen. 



(1) Zie zijne interessante verhandelingen sur les travaux de l' Araignée, — la 

 lutte pour la vie, — en vooral Vamour maternel chez V Araignée, in extr. d. C. 

 rendu d. l. Soc. Entomol. d. Belgique, 1878, 1879. Wat het laatste onderwerp be- 

 treft, is het a^.ndoeulijk, de spinnen te zien in de verdediging van hare cocons, 

 zóó zelfs dat zij, na indompeling in alcohol, die dikwerf in den doodstrijd niet loslaten 



