EN EEN NIEUAVE VARIËTEIT. 245 



maar naar deze wel wat korte beschrijving te oordeelen , doet het 

 Groningsche exemplaar daar sterk aan denken, 



Argynnis Agiaja L. ab. 



(Fig. 10, M.) 



Dr. de Gavere deelt in het bovenaangehaalde stukje mede, dat 

 bij Groningen « herhaaldelijk » exemplaren worden gevangen eener 

 schoone aberratie van het ?. De geheele bovenzijde is dan zwart 

 bestoven, met uitzondering van een lichte ring om de zwarte 

 vlekken. 



Het afgebeelde exemplaar is door den heer de Boer in Juli 1895 

 gevangen en vertoont wel eenige melanistische neigingen, doch is 

 vooral merkwaardig om de onderzijde. 



a, B o V e n z ij d e. 



De wortel der voorvleugels is zeei- weinig donker bestoven en de 

 besluiving is niet met zwarte vlekjes afgezet, zooals bij den type. 

 Van de drie cijferachtige teekens , die het naast aan den wortel, 

 onder den voorrand staan , is het middelste slechts door een uiterst 

 flauwe bestuiving aangegeven. De zwarte kapjes, die de rij bruine 

 achterrandsvlekken begrenzen, slaan meer wortelwaarts. Daardooi- 

 vloeien zij bij den voorrand met de stippenrij ineen , terwijl de 

 kapjes wortelwaarts meei' gerekt van vorm zijn en in de bovenste 

 cellen de stippen met hun punt even raken. 



De achtervleugels hebben de gewone smalle, bruine acht ejrands- 

 lijntjes in de cellen. Staan echter bij den type wortelwaarts daarvan 

 en door een smalle, zwarte lijn gescheiden, smalle, ovale vlekjes, 

 die wortelwaarts door zwarte kapjes zijn afgezet, bij deze aberratie 

 zijn die kapjes als het ware teruggedrongen tot de plaats, waar 

 bij den type de zwarte stippen staan. Die lichtbruine vlekken zijn 

 rond van vorm, terwijl de drie vlekken, die het dichtst bij de 

 slaarthoek staan donker, en de overigen, die ook franjewaarts s[)its 

 zijn, grijs zijn afgezet. De middenband is aanwezig en wortelwaarts 

 geheel typisch van vorm ; franjewaarts is hij in de middelste cellen 

 langs de aderen zwart bestoven tot aan de donkere afzetting der 



