BOEKAANKONDIGtNtì. 251 



ook het kleurverschil bij de mannen er aanleiding toe geeft. 

 Wanneer men op eene bijzondere wijze het licht laat vallen 

 op Urvilliana , worden de blaauwe strepen donker , onzuiver 

 bronsgroen en eenig ander doorgaand verschil is er niet. 

 De heer Rothschild heeft groot gelijk wanneer hij al die in- 

 gebeelde soorten en variëteiten bij en van Priamns door 

 de ijdelheid , haarkloverij of onkunde der auteurs voort- 

 gebragt in de Novitates Zoologiae II p. 183, op enkele 

 variëteiten na, onmeedoogend neersabelt, 

 p. 20. Papilio Cilix Godman en Salvin. Duidelijk slechts eene sub- 

 variëteit van P. Severus var. Alh'mus Wallace, Men behoeft 

 er niets anders achter te zoeken. 



Ik wil hier nog aanteekenen dat Pap. Schmeltzi H. S. 

 Stett. Ent. Zeit. 1860 p. 78. id., Aussereur. Schmelt. II. 

 p. 3 f. 106 ook wel eene variëteit (kleine) van Sever ns\^. 

 is. De lichte dwarsband der achtervleugels is wel verkeer- 

 delijk appelgroen gekleurd, (verg. de beschrijving): 

 p. 22. Papilio Websteri Grose-Smith. Zeker slechts eene variëteit 

 van Ormeuus Guérin , die zelf ten slotte onder Amphitrion 

 Cramer ressorteert, 

 p. 27. Papilio Segonax Godman en Salvin. — PI, II. fig. 1. 



Is cene lokale variëteit van Codrus Gram. 

 p. 29. Papilio Macfarlanei Butl. var. Seminiger Butl. 

 De heer Butler spelt den naam : Seminigra. 

 Macfarlanei is overigens de soort , door Gramer als Aegïstus 

 afgebeeld (III p. 81 pi. 241 G, D). Men zie hierover de 

 « Novitates » II. pag. 446. 

 p. 30. Papilio Browni Godman en Salvin. 



Stellig slechts eene en wel niet eens belangrijke variëteit 

 van Wallacei Felder. Als synonym behoort bij Broionï ook 

 nog (mede naar een exemplaar van den auteur). Pap. 

 Hicefaon Grose-Smith. 

 p. 39. Pieris Quadrieolor Godman en Salvin. 



In de Huissensche collectie. Is niet aan Afjinis Snell. v. Voll, 

 verwant maar wel eene locale variëteit van Rachel Boisduval. 



