282 (p. e. T. snellen) aanteekeningen 



hebben bij de helft en dan plolseUng gebogen en verdund zijn, 

 terwijl het achterlijf vóór het uiteinde een kamnietje op den rug 

 bezit en geen indruksel op de voorvleugels wordt gevonden. Ik 

 heb dit aangeteekend en afgebeeld, Tijds. v. Ent. 26, p. 133, 

 pi. 8, fig. 2, la (1883), maar de heer Hampson heeft het niet 

 opgemerkt want hij zegt van Graialis , Op cit. p. 322 «Antennae 

 of male with the shaft smooth and ciliated» , en spreekt van het 

 achterlij fskammetje niet. Gratalls Led. is eigenlijk nader verwant 

 aan het genus Semioceros Meyrick, Trans Ent. Soc. of London 

 1884 p. 318 maar toch nog anders, en dus kan het genus 

 Goniorhynchus, met verbeterde karakteristiek, zeer goed blijven, 

 althans voor Gratalis Lederer, want misschien is Gratalls Hanips, 

 niet dezelfde en zou deze Minuaüs Walker moeten heeten. 



Wat Plumbeizonalis en FlavlgnttaUs aangaat, waarvan Hampson 

 eene sectie II van Goniorhynchus vormt, zoo zou ik bij eene 

 generieke afscheiding den naam Lapethia voorslaan. Warren schrijft 

 wel : Gonioryncus doch dit verschil is te onbeduidend en zou aan- 

 leiding tot verwarring geven. 



Dat Lederer zijne Gratalls als eene twijfelachtige Botys beschouwde, 

 heb ik reeds aangewezen Zoo mijn vermoeden ten opzigte van 

 Gratalls Hanips. juist is, kon die soort {^Minualls Walker), wel in 

 Botys A, a. «. Lederer komen. Ik heb haar van Ragonot ook wel 

 onder den naam Butyrosa Swinhoe ontvangen, doch dit is denkelijk 

 een naam in litteris. Indien men voor Gratalis Led. den naam 

 Goniorchynchus niet wenscht aan te nemen, sla ik Asciodella m. voor. 



Conchylodes Privalls m. nov. spec. — PI. 16 fig. 1 (<?). 



Vijf exemplai'en van beide seksen 24 — 26 naïi. 



Deze soort, met Blaphana Gram., Snell. , Tijds. v. Ent. 15 

 (1872) p. 95 pi. 7 fig. 13, de grootste mij bekende van het genus, 

 onderscheidt zicli van al de andere , eerstens door de zeer helder- 

 witte kleur dei' bovenzijde en dan door liet ontbreken van zwarte, 

 hetzij geheel gevulde, of in het midden lichte, zwarte middenvlek- 

 ken der vleugels. In plaats daarvan ziet men op de dwarsaders 

 slechts flaauwe vlekjes, die bleekbruin zijn gelijk de dwarslijnen. 



