286 (p. e. T. snellen) AANTEEKENINQEîi 



Hydrocampa Distinctalis Rae:onot, Ann. Soc. Ent. de France 

 1894 p. 174. 



Is dezelfde als Oligosügvia Corculìua Butler, lUustr. Ill p. 75 

 pi. 59 flg. 7 (1879) en buitendien niet meer dan eene variëteit 

 van Kydrocampa Stagnata Donovan , zich in hoofdzaak onderschei- 

 dende door tot twee derden donker graauwbruinen voorrand der 

 voorvleugels en iets dikkere donkere teekening. Deze is geheel aan- 

 gelegd als bij Stiiffiuita. 



Ook Dr. Staudinger houdt, zooals ik later zie, die Distïncfalis 

 slechts voor eene variëteit van Slagnata (liis X 2 p. 343 (noot) 

 (1897). 



Hydrocampa (A) Lipocosmalis m. nov. Spec. PI. 16 fig. 4 [$) 

 en fig. 5 (kop) 13 — 15 mm. 



Vijf gave en frissche exemplaren van beide seksen, 13 — 15 mm. 



Ik plaats deze soort in Hydrocampa, afdeeling A, Lederer, 

 hoewel ik niet over het hooM zie, dat ader 10 der voorvleugels 

 niet gesteeld is met 8 en 9 maar naast den steel van die aderen , 

 uit de spits der middencel ontspringt. 



Men zou ook , om de teekening iler vleugels aan Pterygysus 

 Butl. (Isopteryx Guen. , Led.) kunnen denken, maar ook bij dit 

 genus moeten de aderen 8 — 10 gesteeld zijn en de vorm der 

 palpen komt toch meer met dien van Hydrocampa overeen. Voor 

 eene Botys A, b. «. Lederer, zijn de lipvoelers te smal, het eind- 

 lid te spits en de bijpalpen te veel ontwikkeld. 



In de achter vleugels zijn, bij den man, de aderen 3 en 4 een 

 weinig verdikt en gebogen. 



Palpen geheel krijtwit, hoogstens lid 2 buitenwaarts een weinig 

 bruinachtig. Sprieten haarvormig , ook bij den man naakt , op den 

 rug wit, op de onderzijde bruinachtig. Kop en thorax krijtwit, 

 de laatste met twee okergele langslijnen. Grondkleur der vleugels 

 krijtwit. Aan den wortel der voorvleugels ziet men twee okergele 

 stippen, dan volgen twee zulke dwarslijnen; zij zijn ongegolfd, 

 loopen evenwijdig en achter de tweede ziet men een okergeel 



