OVER PYRALIUICN. 291 



In de achtervleugels is de middencel weinig langer dan een derde 

 van den vleugel, de aderen 3 — 5 ongesteeld, 8 zeer lang. 



Poolen vrij lang, gewoon gevormd, glad beschubd 5 de sporen 

 zeer lang. 



Eugauria Compactalis m. nov. spec. PI. 16 lig. 10 (?). 



Zes exemplaren van beide seksen ; 13 — 15 mm. 



Kop en sprieten aardbruin; palpen iets lichter. De bovenzijde 

 van het lijf en der vleugels is ook aardbruin, donker, dof. Voor- 

 vleugels vrij wel eenkleurig; nabij het eind van hunnen voorrand 

 zift men eene witte en eene iets onzuiver oranjegele streep die, 

 ongeveer evenwijdig met den achterrand en min of meer spits 

 eindigende, tot de aderen 5 en 4 doorloopen en door eene fijne 

 lijn der grondkleur zijn gescheiden. Acht(;r de oranje streep ziet 

 men nog eene witte stip in de vleugelpunt. Franje als de vleugel , 

 met eene zwarte lijn over den wortel. 



De achtervleugels vertoonen sporen van twee dikke, convergee- 

 rende , gegolfde donkere dwarsstrepen en hebben vóór den achter- 

 rand eene in het midden iets broedere koolzwarte streep met vijf 

 fiine witte stippen. Bij den staarthoek ziet men nog eene zesde 

 witte stip. Franje iets grijzer dan de vleugel. 



De onderzijde der vleugels is bijna gelijk aan de bovenzijde, 

 de grondkleur iets valer, de teekening wat scherper en in het 

 bijzonder de zwarte band langs den achterrand der aciitervleugels 

 fijn oranjeokergeel afgezet aan de wortelzijde. 



West-Java: Preanger: 14—1800 meter. P. T. Sijthoff. 



Parapoynx Hartoghialis Snell., Tijds. v. Ent. 15 p. 97 pi. 7 

 tig. 6, 7 (187'2). 



Deze soort is later beschreven en afgebeeld door Moore, in de 

 Lepidoptera of Ceylon III p. 314 pi. Ì8'2 û^. 3 {i8Sb) a.1» Can^ e /Ja 

 (nov. gen.) Rectiliuea en verder als Parapopix Griseolalis door 

 Hampson, Illustr. IX p. 176 pi. 174 fig. 12 (1886). Daarna heeft 

 echter de heer Hampson ontdekt , dat ader 7 der voorvleugels met 

 8 en 9 is gestoeld, wat inderdaad eene belangrijke afwijking van 



