298 (p. e. T. SNEI len). aantekkeningen 



goed afgebeeld , alleen is het eindlid wat te spits , het is echter 

 langer dan Hampson het afbeeldt (I.e. fia. 120); lid 2 is even 

 sterk gebaard. 



Overigens zijn de bijoogen aanwezig, het voorhoofd afgerond, 

 de sporen der pooten van gelijke lengte en de aderen 3 — 5 der 

 voorvleugels ongesteeld. 



Een nieuw genus, ter wille van de vermelde kleine verschillen 

 schijnt mij onnoodig en dus kan Eronienalis wel in het genus 

 Thysanoidma Hampson worden geplaatst. 



Een wijfje, ook van Celebes, ontving Mr Piepers later nog 

 van den heer van Gelder. Het is grooter dan de beide andere 

 exemplaren (18 mm), maar verschilt anders niet). 



Musotlma Fuscalis m. nov. spec. PI. 17 fig. 2 {i) en fig, 3. 

 (kop met palpen). 



Twee mannen, 10^ en 12 mm, vlugt. 



Ik i(!ken deze soort tot het genus Musotima Meyrick, Trans, 

 Ent. Soc. of London 188-4 p. 289; Hampson, Moths of India IV 

 p, 199 omdat de sleel van de aderen 7 en 8 der achtervleugels 

 vóór het eind der middencel ontspringt, hoewel niet zoo duidelijk 

 als bij Adiiucalls Felder en Su^usulis Hamps. Ook de vleugelvorm 

 en het verdere aderbeloop stemmen overeen maar het eindlid der 

 palpen is naar boven niet verdikt, doch stomp gepunt, de bij- 

 palpen daarentegen naar boven wel. Hetzelfde is echter het geval 

 bij Musoümu Ochropteralis Guen. , Tlmaralls Felder en Incraskdls 

 Snellen. 



Palpen bruingrijs, lid 2 tot boven aan den schedel komende, 

 naar boven iets verbreed, 3 korter, stomp gepunt. Sprieten met 

 tegen de punt driekante leden, bruingrijs. Kop. thorax, achter- 

 lijfsrug en de bovenzijde dei' vleugels donker bruingrijs, dof. De 

 voorvleugels hebben een vlakken vooirand , eene duidelijke punt 

 en een in het midden rond naar buiten gebogen achterrand. 

 Evenzoo is ook de punt der achtervleugels duidelijk ; de achterrand 

 daarondei' ingesneden, verder viermaal rond gegolfd, destaarthoek 

 duidelijk. Aan den wortel der voorvleugels ziet men drie zwarte 



