TWEE WAARNEMINGEN. 21 



boom te Horningsea Fen, op de excursie van de Britsche Veree- 

 niging na eene vergadering te Cambridge gehouden. Ook heb 

 ik de pop van hetzelfde dier in rotte wilgen aangetroffen te 

 Battersea in het midden van April, waaruit binnen eene week 

 het volkomen insect te voorschijn kwam. De pop had eene 

 vuilwitte kleur en de weinig ontwikkelde vleugels en vleugel- 

 scheeden waren kort, zoodat ik in het eerst meende eene pop 

 van een der Staphyliniden te zien; de larve (fig. o2, 11) is 

 lang, smal en plat, vooral de kop en borststuk-segmenten welke 

 schubbiger waren dan de volgende ringen ; de sprieten zijn 

 korter dan de kop en hebben vier leedjes ; de ringen van het 

 lijf zijn breeder dan lang, aan de zijden toegerond met diepe 

 insnijdingen in de geledingen; het 11'^* segment is zeer kort; 

 het 12'^^ breed, vierkant en hoornachtiger dan het voorgaande, 

 gelijk mede is het lo**^ of eind-segment, dat nog breeder is 

 dan het vorige en gewapend met twee omhoog gerigte doornen. 

 Dit segment is aan de onderzijde voorzien van een anaal poot- 

 achtig uitsteeksel; de zes voorpoolen zijn vrij kort, zeer dik en 

 in de zijden der ringen ingeplant; de kleur dezer larve was 

 vuii okergeel , met den kop en het staarteinde wat donkerder. « 

 Wttewaall vond de larve in een der eerste dagen van April 

 (waarschijnlijk bij Voorst) in wilgen weerdenhout. Hij maakte 

 van die larve geene beschrijving, doch deed haar in een blikken 

 busje met aarde en zond ze mij ter afteekening. Het busje 

 kwam mij den 11" April in handen en bij de opening bleek 

 dat de larve reeds tot den poppenstaat was overgegaan. Deze 

 pop kwam mij zeer merkwaardig voor. Haar kop was naar 

 voren op de borst gebogen , haar borststuk kort en breed , 

 haar achterlijf nagenoeg vierkantig en aan den buik met acht 

 sterke doornen bezet. De kop droeg op den schedel acht 

 eenigzins gebogen, doch vrij stijve borsteltjes, in eene dwarsrij 

 geplaatst (zie fig. 1 en 2). De oogen waren ovaal, weinig uit- 

 puilend, de onderkaak-voelers hingen uitgestrekt naar beneden, 

 doch de sprieten waren elk om de twee voorpoolen aan hunne 

 zijde heengebogen. Van de rugzijde gezien (zie fig. 2), steken 

 de dijen en beginselen der scheenen vrij ver buiten het ligchaam 



