22 TWEE WAARNEMINGEN. 



uit. De vleugelscheeden waren betrekkelijk kort en staken (zie 

 fig. 1 en 5) slechts even over de scheenen van het derde paar 

 poolen heen; de tarsen van dat paar reikten slechts tot den 

 rand van het 5° achterlij fs-segment. Het achterlijf was op den 

 rug en vooral op de kantige zijde der zes eerste ringen met 

 nederwaarts of op zijde uitstaande borsteltjes bezet. Aan de buik- 

 zijde droegen ring o, 4, S en 6 ieder twee vrij groote, eenigzins krom 

 naar binnen gebogen hoornachlige doornen (zie fig. 5). De twee 

 laatste ringen, 7 en 8 van het abdomen, dragen aan de buik- 

 zijde eene hoornachtige plaat, die in twee breede naar de rug- 

 zijde omgebogen doorntjes eindigt. 



Uit de verschrompelde larvenhuid, die eenigzins om deze 

 doorntjes gewikkeld zat , was niet veel omtrent de vroegere ge- 

 daante der larve af te leiden ; alleen bleek het mogelijk den 

 vorm van het laatste lijfssegment, van de zes voorpooten en van 

 eenige monddeelen te herkennen. Het laatste lid van het ab- 

 domen der larve was hoornachtig, breeder dan het voorgaande, 

 eenigermate driehoekig met 4 uitsteeksels, waarvan de beide 

 middelsten de längsten en als scheef afgesneden (zie fig. 4). 

 Van de monddeelen was te zien wat bij fig. 5 voorgesteld is; 

 wij zien daar bij aa twee bovenkaken, waarvan de een drie, 

 de andere twee landjes heeft , half bedekte onderkaken bij bb , 

 elk met een voeler van 4 leedjes en bij c de wigvormige 

 onderlip, die twee voelertjes, elk van drie leedjes aan haar 

 voorrand draagt. De bij dd afgebeelde drieledige organen houd 

 ik voor sprieten, welker ware plaatsing na de vervelling niet 

 regt te bepalen is. Eindelijk ziet men bij fig. 6 een voorpoot 

 afgebeeld; het heupstuk zal niet builen de huid uitgestoken 

 hebben; dij en scheen zijn kort en dik, en de tarsus wordt 

 alleen door een vrij dik, krom haakje vertegenwoordigd. Er is 

 hier niets wat niet met de beschrijving van Westwood overeen- 

 stemt, behalve de rigling der doornen van het anaal-segment, 

 waarvan die schrijver opgeeft dat zij omhoog gerigt waren. 



De pop, wier kleur bruinachtig geel was of feuillemorle, was 

 zeer bewegelijk en draaide sterk rond met het achterlijf. Den 

 6*° Mei 1861 kwam daaruit eene Pyrochroa rubens te voorschijn. 



