DE RUPS VAN DEPRESSARIA ULTIMELLA. 29 



De kleur van het lijf is een iets onzuiver bleek zeegroen zonder 

 teekening, de gewone stippen zijn zeer klein, donkerbruin, de 

 kop lichtbruin, de voorpooten en het halsschild zeer bleekbruin. 

 De pop, die in den stengel in een dun wit spinsel rust, is blin- 

 kend kastanjebruin, kort gedrukt gelijk al de Depressariën-poppen 

 en met een stomp staarteinde. 



Bemerkt men dus een tamelijk verschil tusschen de eenkleu- 

 rige larve van UUimella en de bontgeteekende , veel slanker ge- 

 vormde van Nervosa die in alle toestanden weldra in het werk 

 van Sepp zal verschijnen, de vlinders gelijken daarentegen sterk 

 op elkander en gevlogen hebbende exemplaren zijn moeijelijk 

 met zekerheid te herkennen. Zoo men eene reeks van 8 fraaije, ge- 

 kweekte stukken van iedere soort naast elkander zet, valt in het 

 oog dat bij beide soorten in dezelfde kleurschakeeringen voor- 

 komen; men vindt bruingrijze, geelgrijze, schorskleurige, bleek- 

 bruine en roodachtige exemplaren bij Nervosa zoowel als bij 

 UUimella; bij beiden is de aanleg van de teekening der voor- 

 vleugels dezelfde; men ziet namelijk een klein donker vlekje aan 

 den vleugelwortel , kleine donkere, door lichte schubben gescheiden 

 langsstreepjes op de aderen , een zeer scherp gebroken , met de 

 punt naar de vleugelspits gerigte, onduidelijk begrensde lichte 

 streep over het achterrandsderde en donkere stippen voor de , door 

 cene donkere lijn gedeelde franje, terwijl de middenader aan 

 hel eind soms eene bijna zwarte stip vertoont. Palpen, achter- 

 lijf en onderzijde met poolen zijn bij beide soorten eveneens. 



Het voornaamste en best te constateeren punt van onderscheid 

 tusschen de beide soorten ligt in de aderen der achtervleugels. 

 Daarin komen namelijk bij Nervosa ader 2, 5 en 4 niet alleen 

 steeds uit een punt uit den binnenrandshoek der middencel, 

 doch ader 2 en o zijn altijd, korter of langer, maar immer dui- 

 delijk gesteeld, en dikwijls staan zelfs al de drie genoemde 

 aderen op eenen steel (zie pi. 1 , lig. 10). Bij UUimella daaren- 

 tegen ontspruiten ader 2, 5 en 4 ook wel uit den binnenrands- 

 hoek der middencel doch alleen 2 en 5 komen uit een punt , 

 zijn bij geen mijner acht exemplaren gesteeld en 4 is aan haren 

 oorsprong duidelijk van 2 en 5 onderscheiden (zie fig. 11). Door 



