50 DE RUPS VAN DEPRESSARIA ULTIMELLA. 



dit verschil in het aderstelsel zijn zelfs min of meer afgevlogen 

 stukken der beide soorten duidelijk te onderscheiden. 



Verder is er een zigtbaar verschil in de grootte. Mijne 8 

 exemplaren van Nervosa hebben eene vlugt van 21,5 tot 25 

 niillimelers, 8 stukken van Ultimella sleclits van 19,S tot 20,5 

 mm. ; dan is de kleur der voorvleugels bij Nervosa (gelijk Stain- 

 ton mede opmerkt) veel minder en niet zoo dikwijls met rood 

 gemengd, terwijl eindelijk kop en rug bij Ultimella zeer merk- 

 baar lichter zijn dan de voorvleugels, iets dat bij Nervosa slechts 

 in onbeduidende mate of in het geheel niet het geval is. Dit 

 laatste punt van onderscheid , hoe in het oog vallend ook bij zit- 

 tende en onopgestokene voorwerpen van beide soorten wordt 

 door de speld minder duidelijk en gaat al ligt verloren wanneer 

 de dieren spekkig worden. Voorts zou ik zeggen dat de voor- 

 vleugels bij Ultimella^ door dikker, schoon korter zwarte streep- 

 jes en rijkelijker lichte beschubbing daarom heen, een bonter 

 aanzien hebben dan bij Nervosa en de niet zoo scherp gebroken 

 lichte streep duidelijker langs den binnenrand doorloopt dan bij 

 de laatstgenoemde soort. Dat bij Nervosa het zwarte streepje 

 op de middenader voor en de zwarte daarop voorbij het midden 

 van den vleugel bij Nervosa wit geringd zouden zijn, gelijk 

 Stainton in zijne diagnose opgeeft , heb ik niet alleen niet be- 

 vestigd gevonden maar zelfs, gelijk boven gemeld is, bijna het 

 tegenovergestelde waargenomen. 



Door de ontdekking der rups van Depressaria ultimella bij 

 Rotterdam wordt tevens eene nieuwe vindplaats dier soort in 

 ons land gewonnen, zijnde de vlinder tot dusverre slechts uit 

 de duinstreken en uit JXoordbrabant bekend. (Zie Bouwstoffen 

 voor eene Fauna van Nederland^ Deel III, p. 242, onder n'. 96.) 



Rotterdam , 1 2 Oct. 1 866. P. C. T. Snellen. 



