136 EENIGE NOOBÜ-AMEUICAANSCHE ÜIPTERA. 



in hel midden tot een driehoekje uitbreidt ; op den tweeden 

 ring is dit driehoekje het grootste en aldaar bevinden zich nog 

 een paar vuilwitte zijvlekken , waardoor een paar divergerende 

 zwarte vlekjes ontstaan; buik zwarlachtig, met smallcn geelach- 

 tigen zoom der ringen. Pooten zwart ; digt bij den wortel der 

 voorscheenen een flaauwe gele ring ; de middcnscheenen , met 

 uitzondering der spits, en de wortel der achterste tarsen rood- 

 geel; de achterscheencn kort maar digt behaard. Kolfjes zwart. 

 Vleugels bijna glasachtig , met den wortel , een smallen zoom 

 langs den voorrand en een dwarsband over hel midden, don- 

 kerbruin ; deze teekening laat de basaal-cellen nagenoeg geheel 

 vrij ; de dwarsband loopt zonder merkbare buiging , van den 

 voorrand over de discoidaal-cel, en verbleekt bij den achterrand, 

 waar alleen nog een zoom der aderen overblijft ; de kern der 

 cellen, die door den dwarsband bedekt worden, is helderder; 

 de vleugelspits is naauwelijks iets verdonkerd. 



1). Leptogaster flavicornis. 



Thorace fmco-cinereo ; antennis pedibmqiie jluvis , abdomine 

 flavo ^ fmco-unnulato ; alis hyalinis; cellula submarginali sec unda 

 peliolo longiori^ cellula posteriori secunda elongata, quarta bre- 

 viter petiolata. S. long. 5| lin. 



Aangezigt wit, naar boven sterk versmald; de schrale knevel- 

 baard witachtig , oogen met grof netwerk ; het kleine voorhoofd 

 en het achterhoofd lichtgrijs ; ocellenvlek zwart. Sprieten rood- 

 geel; de eindborstel bruinachtig. Thorax zwarlbruin , grijs be- 

 stoven; in de borstzijden is de bestuiving lichter, bijna wit; de 

 knubbels aan de binnenzijde van den vleugelwortel bleekgeel. 

 De eerste ring des achterlijfs geheel donkerbruin; de tweede en 

 volgenden geel met donkerbruinen zoom aan de insnijdingen en 

 in 't midden op den rug niet cene wegsmeltende bruine vlek ; 

 de beide laatste ringen weder geheel donkerbruin. Pooten bleek 

 roodgeel; heupen aan den wortel graauwachtig, lichtgrijs be- 

 sloven; het laatste tarsenlid aan de spits gebruind en met zwarte 

 haken; de achterdijen als gewoonlijk op de laatste helft verdikt 



