GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWIJZE BESCHREVEN. 179 



en niet ver van elke dezer larven beursjes van de bladhuid 

 (fig- 1 ^1 b-> f^)-, zeer licht groen van kleur met ingebcten 

 gaaijes in het midden; in deze hadden de eitjes gelegen, 

 waaruit de larfjes te voorschijn gekomen waren. Geheel dezelfde 

 waarneming heeft Ratzeburg gedaan; zie de boven aangehaalde 

 plaats. 



Deze larfjes aten al knagende kleine stukjes van het onderste 

 huidje en het parenchym, gelijk bij fig. 2 vergroot is voorge- 

 steld, zoodat het blad, waarop zij huisden, spoedig onder en 

 boven vol kleine bruine vlekjes was, waar alleen de opperhuid 

 was overgebleven. Later, wanneer vele larven het blad op die 

 wijze bedorven hebben, verdort het en krult ineen, 't geen 

 Ratzeburg aanleiding geeft om Selandria annuUpes in tuinen 

 merkelijk schadelijk te noemen. 



Mijne jeugdige larven waren zeer glanzig, als of zij met 

 vernis bestreken waren, van kleur zeer licht grauw met noot- 

 bruine kopjes; hun ligchaam was in de eerste geledingen breed 

 naar achteren smal; de breede groene darm scheen door het 

 lijf heen, aan het einde beladen met een zwart langsstreepje 

 't geen natuurlijk het doorschijnen der drekstof was. Ik telde 

 22 poolen ' ; de voorpootjes hadden grijze ringen aan de basis 

 de buikpoolen waren tamelijk groot, naar het staarleinde af- 

 nemende, maar het laatste paar poolen was bij deze jonge 

 dieren slechts zeer moeijelijk te onderscheiden. 



Den 14'^" Junij had de grootste eene lengte van een duim 

 bereikt (zie fig. 5); ik teekende haar met eenige vergrooting af 

 bij fig. 4 en G. De kleur van het zeer kleverige dierlje was 

 een vuil geel, waartusschen het donkergroene gedarmle duidelijk 

 uitkwam. Wanneer men het dier van boven op den rug be- 

 schouwt, schijnt de kop paarsachtig door; ook ziet men alsdan 

 ter wederzijde eene aanduiding van twee poolen, ten gevolge 

 van het doorschemeren door de huid aan de zijde van de voorste 



• Ik moet hier vermelden dat de sepia-bruine slakrujis Sel. aetkiops , die volgens 

 Iléaumur , de Geer en Hartig 20 pooten zon bezitten , er even zeer 22 heeft , doch 

 dikwijls een of twee paren in de huid optrekt. 



