GEDAANTEWISSELING EN LEVENSWIJZE BESCHREVEN. 181 



niet zeer klein, het derde nog bijna de helft langer dan die 

 heiden te zanien, aan de spits scheef eindigend, het vierde 

 slechts I van het voorgaande, de overigen regelmatig afnemend 

 in lengte en dikte, het laatste kegelvormig. Het achterlijf vrij 

 breed, glanzig zwart zonder beharing. Aan de poolen zijn de 

 heupen en trochanters zwart , de dijen van het eerste paar zwart 

 met vrij breede hchtrosse vlek op de knieën; die van het tweede 

 hebben kleiner vlek, die van het derde zijn geheel zwart. De 

 voorscheenen zijn bruinachtig geel met witte basis , die van het 

 tweede paar wat donkerder aan de spits, die van het derde 

 zwart met vuilwitte basis; de tarsen zijn elk afzonderlijk geheel 

 gelijk gekleurd als de scheen, waaraan zij verbonden zijn. De 

 vleugels zijn bij het levend dier paarsachlig zwart, bij het doode 

 bruin, uitgezonderd de spits die helder doorschijnend wit is. In 

 de tweede en derde cubitaal-cel ziet men zwarte hoornachtige 

 stippen; de lancetvormige cel heeft cene scheeve dwarsader. Het 

 dier was slechts 6 millimeter lang en had eene vlugt van 

 11 mm. 



De mannetjes verschilden alleen doordien zij veel kleiner 

 waren (4 mm.), naar gelang daarvan grooter sprieten hadden, 

 terwijl hunne achterpooten aan scheen en tars slechts smalle 

 witte ringen vertoonden. 



Ratzeburg gelooft, dat deze soort in gunstige jaren drie gene- 

 ratien kan opleveren ; ik ben geheel van zijne meening. Laat 

 de eerste wesp zich bij gunstige temperatuur in het begin van 

 Mei ontwikkelen, dan heeft men de tweede in het midden van 

 Junij en de derde in Augustus; ik zie zelfs niet in waarom er 

 geen vier zouden kunnen zijn, ofschoon ik erken, dat daarop 

 in ons khmaat weinig kans is. 



Ten slotte moet ik nog aanmerken, dat Ratzeburg zich ver- 

 schreven heeft, door te zeggen dal de «zwartgrijs berookte 

 vleugels aan de basis het lichtst zijn en het donkerst aan de 

 spits;« dit moet kennelijk omgekeerd worden. Bovendien is het 

 eenigzins zonderling, dat hij, die het dier heeft opgekweekt, 

 hoegenaamd geene melding van het mannetje maakt. Kan het 

 ook eene zeldzame bijzonderheid zijn, dat ik een broedsel man- 



13 



