BESCHRIJVING VAN EENi: NIEUWE SUOKT VAN EUPELMOÏDE. 219 



kleurverdeeling op ligchaam en vleugels mijne soort zeer nabij 

 komt. Het schijnt mij evenwel toe, dat, had ik mij ook in den 

 vorm van het achterhoofd vergist, het beloop der onderrandader 

 in de voorvleugels niet toelaten dit wespje in het geslacht En- 

 cyrltis op te nemen. De gevleklheid der vleugels wijst wel 

 terstond op eene verwantschap met het geslacht Telegrap/ms, 

 maar de vorm der sprieten is daarvan zoo geheel afwijkend, dat 

 de overeenkomst slechts oppervlakkig blijkt te zijn. 



Om het geslacht te bepalen , heb ik Försters tabellen ter hand 

 genomen en kwam bij vergelijking tot het geslacht Charitopus. 

 Daar Förster evenwel daarvan, voor zoo ver mij bekend is, nog 

 niets meer gegeven heeft dan de zeer korte opgave van het 

 onderscheid met Eupelnms Dalm. en het dus onzeker is of het 

 geslacht Charitopus wel kan aangenomen worden, zoo heb ik 

 verkozen voorloopig het diertje tot het geslacht Eupelmus te 

 rekenen en noem de soort 



EUPELMUS PICTIPENNIS ììlihi. 



Lengte minder dan | millimeter. 



Kop goudgroen met bruine oogen. Voorste gedeelte van den 

 thorax bJaauwgroen met zeer donkere vlek in het midden ; 

 schildje en metathorax goudgroen. Achterlijf violet-purperkleurig , 

 alles glinsterend door metaalglans. 



De voelhorens bestaan uit li leedjes, waarvan het 1' zoo digi 

 bij den mond is ingeplant, dat het onder het voorhoofd verbor- 

 gen blijft, wanneer het insect van boven bezien wordt; dit lid 

 heeft bijna J der lengte van den voelspriet en is het grootste. 

 Het 2* lid is slechts i van het eerste. De vier daarop volgende 

 leden zijn klein en te zamen slechts even lang als het 2*. Het 

 7* en 8' zijn gezamenlijk ruim zoo groot als de twee voorgaande 

 leedjes te zamen. De eivormige knop bestaat uit 3 leedjes en 

 is ruim zoo groot als de beide voorgaande leden. De kleur der 

 sprieten is zwart, behalve het 7* en 8' lid, die wit zijn. 



De heupen en dijen zijn zwart; de basis der overigens geel- 

 achtig witte voorscheenen is zwartachtig; de middenscheenen 



