V E B s L A. G. XI 



eens van elke verantwoordelijkheid ontheven te zijn. Daartoe draagt 

 misschien wel iets bij een gevoel van mogelijk overdreven mis- 

 moedigheid. Schetste ik U , in de vorige Zomervergadering , de 

 sedert de oprichting steeds toenemende numerieke verhouding van 

 ons ledental in de afgeloopen 40 jaren van ons bestaan, thans 

 staan wij voor het feit, dat de Vereeniging in de twee laatst- 

 verloopen jaren schier stationnair is gebleven. En dit verschijnsel , 

 bij onze toenemende bevolking voorkomende, zou welliclit stil- 

 stand en daarmede achteruitgang kunnen aankondigen. Laat 

 ons toch met alle kracht streven , die te voorkomen , door een- 

 drachtige, wezenlijke samenwerking. Ten deze heb ik enkele « ge- 

 moedsbezwaren » , of daartoe tegenwoordig wel al het noodige wordt 

 in 't werk gesteld. Ik zsd dieoT^teekenenvraffenderwiJze, die vragen 

 in de eerste plaats ook tot mijzelven richtende: 



«Geven we ons wel altijd genoegzame moeite, onderling om , bij 

 onze eigene, ook de speciale belangen onzer medeleden, bij 

 elke voorkomende gelegenheid , te behartigen ? 



« Zijn zij , die grootere of kleinere verzamelingen in eigendom 

 bezitten , wel steeds v r ij g e v i g genoeg in het afstaan van merk- 

 waardige specimina aan de erkende specialiteiten in onze 

 Vereeniging ? 



« Houden we allen wel altijd , voor zeldzame exoten , het nationaal 

 belang daarvan voor het centrum der Entomologie , het Leidsche 

 R ij k s m u s e u m , in het oog ? (Men zij hierbij indachtig aan den 

 plicht der erkentelijkheid voor onze subsidie van het Rijk). 



(( Doen onze Leden , die er den aanleg toe bezitten , wel allen 

 evenzeer hun best , om elkander door entomologische teekeningen 

 voor te lichten bij onze bijeenkomsten ? 



(( Kan men , door het inzenden van « kleine mededeelingen » den 

 inhoud van het Tijdschrift, — dat toch den naam draagt der 

 gezamenlijke Vereeniging , — niet meer onderhoudend maken , ook 

 zonder dat men er zelf op heeft ingeteekend? 



«Wonen we wel altijd, naar vermogen, de beide vergade- 

 ringen bij, zonder ons door zomerwarmte of vooral winterkoude 

 te laten terughouden? 



