XCIV V E E s L A G. 



hij ook het woord tot. de heeren van Lidth de Jeude en van der 

 Hoeven, die voor het eerst de vergadering bijwonen en waarvan 

 laatstgenoemde eerst onlangs tot de Vereeniging is toegetreden; 

 hij twijfelt niet of zij zullen zich thuis gevoelen in dezen kring, 

 aan bevordering der natuurwetenschap gewijd en waarin echte 

 humaniteit en onderlinge vriendschap heerschen. Hij uit ten slotte 

 den wensch, dat deze vergadering opnieuw de blijken zal leveren 

 van ons aller streven , om onze kennis der insectenwereld te ver- 

 meerderen en op meer en meer hechtere grondslagen te vestigen. 



De reeks der wetenschappelijke voordrachten en mededeelingen 

 wordt door den Voorzittei" , Dr. van Hasselt, geopend. Onder 

 verwijzing naar eene vroegere verhanàeling oxer P/wlais opilionoïdes 

 Sehr, (eigenlijk plialangiöides Fsl.) ^), vestigt hij de aandacht op 

 de merkwaardige familie der Pholcoïdae. Hij vindt daartoe aan- 

 leiding in de aanwezigheid van drie bijzonder zeldzame Pholcus- 

 soorten in de kleine, doch zeer belangrijke (later door hem te be- 

 schrijven) spinnen-collectien uit Zuid-Amerika, onlangs aan het 

 Museum te Leiden geschonken. Eene daarvan werd door ons geacht 

 medelid , den heer Neervoort van de Poll, medegebracht van 

 de West-Indische eilanden Aruba, Bonaire en Curacao; de andere 

 door den bekenden natuuronderzoeker en reiziger. Dr. Herman 

 ten Kate jr., van de binnenlanden van Suriname. 



Het verwante, doch afwijkende en 6-oogige genus SpermopJiora 

 buiten beschouwing latende, geeft Spreker vooraf een algemeen 

 overzicht van de karakteristiek der Pholcoïden, zoo wat hunnen 

 oogenstand en genitalia , als de buitengewone lengte hunner pooten 

 betreft. 



Aan den scheeven stand der zijdelingsche ooggroepen is de ge- 

 slachtsnaam, naar het Grieksche « pholcos » (strabus) ontleend , en 

 zijn de Pholcoïden deswegens, o. a. door O. Herman, Schiel- 

 spinnen genaamd. Van eigenlijk « scheelzien » , — het medische 

 strabismus , — kan intusschen , bij de onbewegelijkheid der spinnen^ 

 oogen, wel geen sprake zijn. 



1) Zie Tijdschrift voor Entomologie, XIII (1870), blz. 159. 



