cu V B E s L A G. 



beschrijving werd toegezonden, vond hij de verschillende kenmer- 

 ken, afwijkende van die van het geslacht Lamprima, belangrijk 

 genoeg, om tot die scheiding over te gaan. Spreker heeft voor 

 het oogenblik geen besliste meening over het al of niet wensche- 

 lijke van deze generieke splitsing, maar de heer van Lansberge, 

 die van deze familie eene bepaalde studie maakt , is van oordeel , 

 dat dit genus evenmin reden van bestaan heeft als het genus 

 Neolamprïma Gestro, Het is merkwaardig, dat de mandibulae, 

 welke bij de minder ontwikkelde mannetjes verticaal liggen, bij 

 de krachtiger ontwikkelde exemplaren een meer naar boven ge- 

 richten vorm aannemen. 



Naar aanleiding van deze opmerking vraagt de heer Snellen, 

 of er meer gevallen van dergelijke wijzigingen in den kaakvorm 

 bekend zijn, waarop de heer Rit sema de aandacht vestigt op 

 PsalidognatJms indinatus Motsch. , welke dezelfde bijzonderheid 

 in tegenovergestelde richting vertoont. 



3°. Eenige Australische kevers, die zeer opmerkelijke verschil- 

 len in grootte vertoonen bij individuen van dezelfde soort. Het- 

 zelfde verschijnsel deed zich voor bij verscheidene Afrikaansche 

 kevers, welke de heer Swierstra voor eenige jaren ter bezich- 

 tiging stelde ^). Waarschijnlijk hebben beide gevallen dezelfde 

 oorzaak ; zoowel in Australie als in Afrika bestaat er eene groote 

 vastelandmassa met betrekkelijk weinig rivieren en zeer uitge- 

 strekte woestijnen, zoodat de ontwikkeling der larven grootendeels 

 afhankelijk is van de hoeveelheid gevallen regen. In droge jaren 

 zullen de larven een klein, zwak ras opleveren, terwijl onder 

 gunstige omstandigheden dezelfde soort krachtiger, beter uitge- 

 groeide individuen zal voortbrengen. Men dient dus bij het be- 

 schrijven uiterst voorzichtig te werk te gaan, daar het aanmer- 

 kelijke verschil in grootte veeltijds gepaard gaat met zoo belangrijke 

 afwijkingen van vorm en sculptuur, dat men er, bij gebrek 

 aan tusschenvormen , allicht toe komt , de uitersten als verschil- 

 lende soorten te beschouwen. 



1) Zie Verslag der vergadering van 15 Januari 1882, TijdscJir. v. Entom 

 dl. XXV, blz. cxxxv. 



